اوایل این هفته یک کشتی متعلق به فرانسه در تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفت و چند نفر از خدمه آن بهشدت زخمی شدند. پس از آن، امانوئل مکرون با عجله توضیح داد که این کشتی – با وجود آنکه متعلق به بزرگترین شرکت کشتیرانی فرانسه است، در واقع «فرانسوی» محسوب نمیشود. در همین حال، دونالد ترامپ که معمولاً با علاقه از «ضعف اروپا» صحبت میکند، این بار به شکلی غیرعادی درباره حمله سکوت کرده است. چرا هم پاریس و هم واشنگتن تلاش میکنند اهمیت این حادثه را کمرنگ جلوه دهند؟ در ادامه توضیح داده میشود که اگر این دو رئیسجمهور بیش از حد درباره ماجرا صحبت کنند، چه چیزهایی ممکن است آشکار شود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
روز جهانی کارگرِ این سال هیچ شوقی را در دلِ طبقه کارگر ایران دامن نزد و هیچ صدایی از این اردوی بیشمار کار پژواک نداشت. کارگاه و کارخانه و خیابان آرام و ماتم زده نه بهیاد این روز که نگران روزها و فرداهای کارگران افسرده مینمود و هیچ عاملیتی در ابراز خواستههای حق جویانه و صلحطلبانهی خود نداشت.
ادامه مطلب را بخوانيد »
برسد به دست کارگران و هر کس که حالش از ایلان ماسک، ترامپ، بابک زنجانی، سپاه پاسداران و رضا پهلوی بهم میخوره همین چند روز پیش سالروز تولدش بود. تولد همون پسر جوونی که مَرد ریشوی گندهی معروفی شد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
«چپِ محور مقاومتی» اصطلاحی است رساتر از «چپِ ضدامپریالیستی» برای توصیف مجموعههای ناهمگنی چون «گروه ۱۰ مهر» و «تلویزیون اینترنتی جدال» و «مجلۀ دانش و امید» و «تدارک کمونیستی» و امثالهم. چرا؟ چون بسیاری از چپها منتقد امپریالیسماند اما لزوماً به معنای سیاسی و عملی در صفبندی موسوم به محور مقاومت قرار نمیگیرند. آنچه چپ محور مقاومتی را متمایز میکند نه صرفاً مخالفت با امپریالیسم بلکه نحوۀ خاصی از پیونددادن این مخالفت با یک آرایش ژئوپولیتیکِ معین است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
ایالات متحده و اسرائیل در عملیاتی مشترک ۹ اسفند جنگی غیرقانونی علیه ایران را با حمله به مقامهای ارشد جمهوری اسلامی آغاز کردند. دامنهی حملهها در ایران اکنون به زیرساختها، کارخانهها، کارگاههای صنعتی، واحدهای تجاری و واحدهای مسکونی کشیده و تاکنون جان دهها کارگر را گرفته است. اما این خشونت مستقیم تنها تأثیری نیست که جنگ بر کارگران گذاشته است. بسیاری از کارگران، بهویژه کارگران دارای قراردادهای متزلزل یا روزمزد، با بحران بیکاری هم روبرو هستند؛ بحرانی که پیش از جنگ و در وضعیت بحران اقتصادی و قطع اینترنت به دلیل اعتراضهای دیماه رو به افزایش بود.
در این گزارش پس از پرداختن به وضعیت بیکاری پیش و پس از آغاز جنگ، وعدههای دولت برای رسیدگی به وضع کارگران و نیز امکانهای موجود در قانون کار و دیگر قوانین را مرور خواهیم کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در پیآمد تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران، برخی تحلیلها از شکلگیری یک آرایش تازه در قدرت سیاسی و اقتصادی خبر میدهند؛ آرایشی که در آن نهادهای ولایی و بهویژه سپاه پاسداران، نهتنها تضعیف نشدهاند بلکه بهگفته برخی اقتصاددانان، از این جنگ سود بردهاند. مهرداد وهابی، استاد اقتصاد، در گفتوگو با رادیو زمانه به کالبدشکافی مفهوم «انفال» در اقتصاد سیاسی ایران میپردازد. او معتقد است برخلاف تصور عمومی، تنشهای نظامی اخیر نهتنها هسته سخت قدرت را تضعیف نکرده، بلکه با ایجاد یک «مدار مستقل اقتصادی»، باعث فربهتر شدن نهادهای ولایی و سپاه پاسداران در مقابل دولت رسمی و رو به افولِ مسعود پزشکیان شده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
کارگران ایران امسال روز اول ماه می (۱۱ اردیبهشت) را در شرایط بغایت دهشتناک تری نسبت به سالیان گذشته می گذرانند, سالها پیش در مقاله ای با عنوان “سال به سال دریغ از پارسال” نوشتم که وضعیت کارگر ایرانی تحت حاکمیت ارتجاعی نظام ولایت فقیه همواره از شرایط بد به شرایط بدتر رفته است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
جنگ ایران در وضعیت بنبست و رکود قرار گرفته است. کاخ سفید اخیراً تصمیم گرفت مذاکرهکنندگان خود را به گفتوگوهای پاکستان اعزام نکند. اگر آمریکا به آن «پیروزی روشن همراه با تغییر حکومت» که دونالد ترامپ از آن صحبت کرده بود نرسد، چه اتفاقی ممکن است برای ایران بیفتد؟
ادامه مطلب را بخوانيد »
کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد اعلام کرد حکومت ایران از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در 9 اسفند، دستکم ۲۱ نفر را اعدام کرده و بیش از چهار هزار نفر را با اتهامهای سیاسی یا تحت عنوان «امنیت ملی» بازداشت کرده است. فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، با محکوم کردن این روند، از مقامهای جمهوری اسلامی خواست همه اعدامها را متوقف کنند، اجرای مجازات مرگ را به حال تعلیق درآورند و بازداشتشدگان خودسرانه را بیدرنگ آزاد کنند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در آستانه ورود مان به روزجهانی کارگر و روز معلم در ایران، شرایطی که امروز طبقه کارگر و فرهنگیان و دیگر زحمتکشان جامعه ایران در آن به سرمی برند، هرچند که از آن به مثابه یک دوران آتشبس شکننده و متزلزل یاد می گردد، آنچنان خوشحالی مردم بی دفاع را فراهم آورده است که شب ها صدای موشک و بمبی نمیشنوند و سرشان را بی دغدغه تر بر بالین میگذارند. هر چند وخامت درگیریهای درون حاکمیت و حل من مبارزطلبی”کاسبان جنگ” لحظه ای نیست که زمزمههای شوم آغاز دو بارهی از سرگیری جنگ را به گوش مردم بی دفاع فراهم نیاورد.جانبداران جنگ آنانی که با هواکردن پرچم های اسرائیل و آمریکا در یک دست و دست دیگرشان، پرچم شیر و خورشید نشان، بسان سربازان نیروی زمینی ترامپ، دنبال فراهم سازی “عصرحجر” ادعایی ترامپ می گشتند، امروز لازم نیست سراغ ترامپ بگردیم، وزیر ارتباطات حکومت ایران از ۲۸ فوریه ارتباط بیش از ۹۰ میلیون نفر را با دنیای خارج قطع کردهاند و مانع از دسترسی آنها به اطلاعات ضروری و تماس با عزیزانشان در داخل و خارج از کشور شدهاند. بعبارتی همین وزیر قطع ارتباطات دولت پزشکیان با قطع اینترنت، این مرگ “عصرحجری” را در کف جامعه برای مردم ما فراهم ساخته است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در این یادداشت میکوشم لغزشی تحلیلی را همچون انحرافی سیاسی افشا کنم: کوچکشماری خسارات وارده بر زیرساختها و سپس تبدیل این ادعا به استنتاجی سیاسی برای دمیدن در تنور جنگ و مخالفت با آتشبس در گفتار مدافعان حکومتیِ خط مقاومت. نشان میدهم که این خط فکری چگونه بس حیرتآور با گفتمان مدافعان تهاجم خارجی همسو میشود: هر دو، از دو موضع ظاهراً متضاد، تخریب زیرساختها را کماهمیت جلوه میدهند و ازاینرو ویرانسازی را عادیسازی میکنند. هدفم در این یادداشت دقیقاً نقد همین همگرایی و پیآمدهای سیاسیاش است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
می گفت: نمیخواهم تهران را ترک کنم. کجا بروم؟ نمیخواهم دوباره “جنگزده” باشم. نمیخواهم دیگران برایم تصمیم بگیرند که در خانه یا شهرمان بمانیم یا برویم. جنگ ۱۲ روزه هم از تهران هیچ کجا نرفتم. نه این بار هم هیچ کجا نمیروم. یک بار سال ۵۹، وقت جنگ ایران و عراق تجربه کردیم، آواره شدیم. آن موقع دختر نوجوانی بودم. چقدر سخت بود زندگی در شهر غریب، مدرسه جدید، بچههایی که با ما فرق داشتند، رنگ پوستشان، لهجهشان. مرا به راحتی نپذیرفتند. حتا معلمها هم. نه دیگر نمیخواهم “جنگزده” باشم.
ادامه مطلب را بخوانيد »
صلح که میآید، آرامش نمیآورد؛ شکل دیگری از له شدن است؛ اینبار نه زیر آوار، بلکه زیر عددها، زیر بدهی، زیر چیزی که هر ماه سنگینتر میشود. همزمان، آنچه قبلاً عمومی بود، از دسترس خارج میشود. خدماتی که قرار بود حداقلی از زندگی را تضمین کنند، یا حذف میشوند یا آنقدر گران میشوند که عملاً برای همان طبقهای که به آن نیاز دارد، غیرقابل استفاده میشوند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
این نشست، با توجه به جنگی که با تجاوز مشترک دولتهای آمریکا و اسرائیل به خاک کشور ما و در واکنش به سیاستهای جنگ طلبانهٔ حاکمیت اسلامی که همواره جنگ را «نعمت» میپندارد آغاز شد، تأکید میکند که این جنگ زیانهای جبران ناپذیری بر حیات کشور وارد کرده و هم زمان فشار و سرکوب رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی را بر مردم تحت ستم چند برابر نموده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
حدود ۲۰۰ نفر از پژوهشگران، متخصصان و اعضای هیئت علمی در حوزههای باستانشناسی، تاریخ، تاریخ هنر و میراث فرهنگی ضمن محکوم کردن آسیب و به خطر افتادن میراث فرهنگی ایران در جریان حملات اخیر آمریکا و اسرائیل، از آنچه «ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در حفاظت از میراث فرهنگی و حقوق بشر» خواندهاند، انتقاد کردهاند.
آسیب وارد آمده به کاخ چهلستون اصفهان در پی حملات هوایی طی جنگ اخیر
ادامه مطلب را بخوانيد »
موضع دقیق و منسجم چپ انقلابی باید چنین باشد: نه به تجاوز امپریالیستی، نه به اتحاد ملی زیر پرچم رژیم؛ نه به تخریب زیرساختها و زندگی مردم، نه به تعلیق مبارزه علیه دولت سرکوبگر؛ دفاع از مردم، نه دفاع از دولت؛ حفظ استقلال سازمانی و سیاسیِ طبقه، حتی و بهویژه…
ادامه مطلب را بخوانيد »
جنگ علیه ایران، تصویر یکدستی را که برخی رسانههای فارسیزبان و غربی از «دیاسپورای ایرانی» میسازند، به چالش کشیده است؛ تصویری که آن را همسو با مداخله خارجی نشان میدهد. یاسمین میظر در گفتوگو با زمانه این روایت را نادرست میداند و از شکافهای سیاسی، اجتماعی و طبقاتی در میان ایرانیان خارج از کشور میگوید. او توضیح میدهد چرا صدای نیروهای جنگطلب بیش از وزن واقعیشان در رسانهها برجسته میشود و چگونه این بازنمایی شکل میگیرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
من پروین فهیمی هستم
مادری از این خاک، مادری صلحخواه، مادری که فرزندش، سهراب اعرابی را، در جنبش سبز، همین حاکمیت از او گرفت. این نامه را برای شما مینویسم: برای شما آقایان ترامپ و نتانیاهو، و برای آنان که به نام صلح جایزه گرفتند و در این هنگامهی بمباران و تجاوز به ایران سکوت کردهاند. و بدانید که برای ثبت در تاریخ است مینویسم، نه برای آنکه با شما سخنی آغاز شود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
تاثیرات مخرب جنگ و پس از جنگ بیش از همه بر بخش بیثباتکار طبقهی کارگر از جمله کارگران روزمزد، دستفروشها، کسبوکارهای آنلاین و کارگران مراقبتی، خدماتی و نظافتی غیررسمی فرود میآید. جنگ صرفاً در میدانهای نبرد رخ نمیدهد. جنگ بهطور عمیق به زندگی روزمره نفوذ میکند، روابط اقتصادی را دگرگون میکند، الگوهای مصرف را تغییر میدهد و ناامنی را در سراسر ساختار اجتماعی بازتوزیع میکند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
بیش از یک ماه از آغاز حملههای غیرقانونی اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران میگذرد. حملههای دو کشور آغازگر جنگ تا کنون، بنا به آمار جمعیت هلال احمر ایران، بیش از ۱۱۵ هزار واحد غیرنظامی ــ مسکونی و تجاری و درمانی و آموزشی ــ را هدف قرار داده است. زیرساختهای حیاتی پرشماری نیز در ایران هدف قرار گرفتهاند: از پلها و جادهها و خطوط راهآهن گرفته تا کارخانهها و شهرکهای صنعتی و نیروگاهها و فرودگاهها.
تصاویر هوایی از بمباران فولاد مبارکه اصفهان
ادامه مطلب را بخوانيد »
آتشبس روی کاغذ برقرار است، اما بمبارانها همچنان در لبنان ادامه دارد. صدها نفر در حملات جدید کشته شدهاند، بیش از صد هدف مورد اصابت قرار گرفته و یک میلیون نفر آواره شدهاند. سوال اینستکه چرا حملات ادامه دارد و اسرائیل چه هدفی را دنبال میکند؟
ادامه مطلب را بخوانيد »
نام بردن از «بمباران اتمی» نه یک تحلیل سیاسی است و نه یک راهکار؛ بلکه نمایش عریان سقوط اخلاقی و ضدیت با موجودیت یک ملت است. جنایت علیه بشریت، آن هم اینچنین بیپروا، شاخ و دم ندارد!
مسخشدگان امروز تاریخ، در دادگاههای دادخواه فردا محاکمه و رسوا خواهند شد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در هر جنگی، اولین چیزی که نابود میشود فقط ساختمانها نیست، بلکه زمان است. سالها کار، تجربه، سرمایه، و زندگی که در دل یک آزمایشگاه، یک کارخانه یا یک مرکز درمانی انباشته شده، با چند موشک به گذشته پرتاب میشود. بعد، همیشه کسانی پیدا میشوند که با لحنی مطمئن میگویند: «نگران نباشید، همهچیز را دوباره میسازیم؛ حتی بهتر از قبل، فقط در چند سال.»
ادامه مطلب را بخوانيد »
دلیلِ ادامهٔ دفاع از تهاجم خارجی را میتوان سادهتر دید: برای این گروهها جنگ هنوز ابزاری برای تغییر موازنهٔ قدرت است، حتی اگر هزینههایش سنگین باشد. آنان رنجهای موجود را نه انکار بلکه در چارچوبِ یک هدفِ بزرگتر معنا میکنند: تغییر بنیادین موازنهٔ قوا که میاندیشند بدون این فشار رخ نخواهد داد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
تحلیل روزنامه اینترنتی سوئدی Omni در باره حمله ایران به پایگاه هوایی آمریکایی «پرینس سلطان» و نابودی هواپیماهای آمریکایی
ادامه مطلب را بخوانيد »
این وضعیت، نشان از پدیده مهمی دارد که امروز در جامعه ما اوج گرفتهاست: شکاف در فهم واقعیت. امروز، بیش از هر زمانی، دیگر نمیشود «مردم ایران» را یک کل واحد دانست. جامعه در این بزنگاه تاریخی به چندین صورتبندی متفاوت تقسیم شده است؛ هر کدام با درک متفاوتی از دشمن، راهحل، هزینه و حتی اخلاق.
ادامه مطلب را بخوانيد »
از زیر بمباران با شما سخن میگوییم. نه از جایی امن، نه از پشت میزهای تحلیل، نه از فاصلهی سرد و تمیزِ آمارها، از میان خاک، از لابهلای آوار، از جایی که هنوز بوی سوختن گوشت انسان با بوی نفت و آهن در هم پیچیده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در شرایطی که جنگ فضای سیاسی و اجتماعی ایران را بیش از پیش امنیتی کرده، بسیاری از فعالان مدنی از تضعیف جنبشها و محدود شدن امکان کنش جمعی میگویند. میثم آلمهدی، فعال کارگری، در گفتوگو با رادیو زمانه از پیامدهای جنگ بر جنبشهای اجتماعی و چشمانداز مبارزه سخن میگوید.
ادامه مطلب را بخوانيد »
امیدهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، مبنی بر اینکه طرحی از سوی اسرائیل برای شعلهور کردن یک قیام داخلی علیه حکومت دینی ایران بتواند جنگ را بهسرعت به پایان برساند، تاکنون ناکام مانده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اکنون، با به خطر انداختن جان کارگران پالایشگاهها، تحمیل گرسنگی و قحطی به مردم و فرو پاشاندن اقتصاد بحرانزده، از ناتوانی خود در تغییر رژیم انتقام میگیرند. مردم گرسنه و بی سرپناه را همچنان خانه خراب تر از گذشته نموده اند. فشار حداکثری به روزنامه نگاران، معلمان، فعالان جنبش دانشجویی و تهدیدات مکرر آنها، موج دستگیری ها را افزایش داده و نمونه های اعدام های روزهای جنگ در سطح شبکه های اجتماعی گزارش شده است. بر فراز این فضا، خانم ها و آقایان سلطنت طلب حتی نمی توانند “سرزمین سوخته” را هم تحویل بگیرند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
