در واقع برای جنبش چپ بسیار مهم است که در حین مشارکت در پیکار برای هدف نهایی، یعنی کمک به وقوع انقلاب مردمی در راستای سازندگی سوسیالیسم، در این مقطع زمانی، در صورت امکان در تمامی مبارزات حق طلبانه جهت دستیابی به مطالبات رفاهی در عرصه های اقتصادی، آموزشی، بهداشت، برابر طلبی در حیطه حقوق زنان، عدالت جنسیتی و ایجاد تشکل های مستقل زنان و کارگران حضور فعال داشته باشد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در مقابل جنبش چپ، با توجه به افزایش در تعرضات سیاسی، نظامی و اقتصادی امپریالیستی، شدت یابی در سرکوبها و چپاول از سوی حاکمان محلی و از طرف دیگر وجود شکستها و تجربیات نارسا و حتی در مقاطعی منفی در عملکرد های تاریخی جنبش چپ و رهائی بخش، مسائل زیادی مطرح میگردند و مهمتر از همه اینکه در میان اهداف سوسیالیستها، منظور از یک فرماسیون نوین انسانی، فرا گیرنده موازین دمکراتیک، مساوات گرانه و حکومتی متعهد به منافع کارگران و توده ها چیست؟

ادامه مطلب را بخوانيد »

در زمانه‌ای که شاهد رشد روزافزون فناوری با محوریت رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و سازوکارهای فنیِ آن‌ها هستیم، گزاره‌های رهایی‌بخشِ گذشته با تردید بیشتری مواجه شده است. بسیاری از متفکران در دهه‌ی اخیر نوید توسعه‌ی دموکراسی و فضای عمومی را از یک‌سوی و پیشرانیِ جنبش‌های مدنی با میانجی فناوری‌های اطلاع‌رسانی را در افق نظری خود به تصویر می‌کشیدند؛ جامعه‌ای که بدین ترتیب انحصارِ سازوبرگ‌های ایدئولوژیک و پروپاگاندای دولت را در‌هم شکسته و منجر به گردش آزاد اطلاعات و آگاهی‌بخشیِ توده‌ها خواهد شد. اما گسترش اشکال جدید دست‌کاری دیجیتال و پروپاگاندا، با روایت‌پردازیِ نیروهای به‌اصطلاح بدیل، در حال تسخیر فضای عمومی است. پیرامون تحولات شتاب‌ناک و بحران‌های انباشته‌شده در ماه‌های اخیر، بیش از هر چیزی نحوه‌ی صورت‌بندیِ تحلیلگران و رسانه‌های فارسی برای جامعه و گروه‌های سیاسی برجسته شده است؛ مکانیسمی رسانه‌ای که چندان با اتکا به تحلیل واقعیت‌های جاری و ترسیم چشم‌انداز دموکراتیک رابطه‌ای ندارد و صورت‌بندیِ خود را حول محور روایت‌سازیِ حماسی، تولید اسطوره‌ها برای پیشبرد پروژه‌ی قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی با فروش آینده‌ای وهم‌آلود به مخاطب عرضه می‌کند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

روزگاری، در «شمال»، دریا و جنگل بخشی از زندگی روزمره مردم بود؛ چیزی که در مسیر کار، سفر و زیستن دیده می‌شد، نه منظره‌ای پشت دیوار و نگهبان. شاید خواننده‌ای که این سطرها را می‌خواند، هرگز دریا را ندیده باشد. نه به‌خاطر بی‌علاقگی، که به‌خاطر هزینه‌ی سفر. برای خانواده‌ای که اجاره‌ی خانه، قسط، قبض برق و خرج مدرسه را می‌دهد، سفر به استان‌های شمالی چیزی نیست که حتماً از پسش بربیاید. شاید فرزندش تا امروز فقط عکس خزر را در کتاب جغرافیا دیده باشد. اما همان ساحلی که او هرگز ندیده، پشت دیوار ویلاهایی پنهان شده که صاحبانشان بیشتر روزهای سال حتی به آن سر نمی‌زنند. حالا از همان جاده‌ها که عبور می‌کنی، می‌بینی: دیوارهای بلند، دروازه‌های آهنی، تابلوهای «ورود ممنوع»، دوربین‌های مداربسته، نگهبان‌هایی با یونیفرم و جاده‌هایی که به یک درِ بسته ختم می‌شوند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

ده‌ها چهره شناخته‌شده دانشگاهی، هنری و چپ‌گرا از جمله آنجلا دیویس، جودیث باتلر، مایکل لووی و مومیا ابوجمال، با انتشار نامه‌ای در حمایت از زندانیان سیاسی ایران، خواستار پایان اعدام‌ها و سرکوب جمهوری اسلامی و توقف جنگ و تحریم‌های آمریکا و اسرائیل شدند. امضاکنندگان این نامه، که شماری از برجسته‌ترین متفکران و فعالان چپ و ضداستبدادی جهان در میان آنان هستند، جمهوری اسلامی و نیروهای امپریالیستی و صهیونیستی را دو نیروی سرکوبگری دانسته‌اند که مردم ایران را «میان دو تیغه یک قیچی» گرفتار کرده‌اند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

تفهیم اتهام به مهدی احمدی، مدیر رسانۀ «آزاد»، در دادسرا و منع انتشار برنامه‌های این رسانه تا اطلاع ثانوی، صرف‌نظر از این که از نظر حقوقی «توقیف» نامیده شود یا «منع فعالیت»، مسئله‌ای فراتر از سرنوشت یک رسانه و مدیرش را پیش می‌کشد: در شرایط کنونی ایران با فضاهای مستقل گفت‌وگو چه باید کرد؟

ادامه مطلب را بخوانيد »

درویش پور: در عصر پساحقیقت که تلاش می شود هرجعلی را به نام حقیقت به خورد مردم داد، اهمیت فهم کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در نقطه تلاقی سه روند میسر است: نخست، بحران نفت و مقاومت بریتانیا در برابر ملی شدن صنعت نفت؛ دوم، فضای جنگ سرد و نگرانی آمریکا از بی‌ثباتی و نفوذ حزب توده؛ سوم، شکاف‌های داخلی ایران، از جمله اختلاف میان دولت، دربار، بخشی از روحانیت، نیروهای محافظه‌کار، ارتش و مطبوعات و احزاب رقیب. اسناد سیا، اظهارات مقام‌های آمریکایی و پژوهش‌های تاریخی نشان می‌دهند که این رویداد کودتایی با طراحی و حمایت آمریکا و بریتانیا بود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

شکی نیست که می‌باید از مبارزات حق طلبانه و دمکراتیک توده های مردم از جمله تمامی کارگران و زحمتکشان پشتیبانی شود. مشارکت در مبارزات دمکراتیک مردمی می‌تواند بصورت اتحاد عمل های مقطعی علیه رژیم و مداخلات امپریالیستی و برای آزادی‌های مدنی و عدالت اجتماعی انجام شود، بشرطی که جریانات سوسیالیستی تشکل و سیاسی مبارزاتی خود را بطور مسنقل حفظ کرده از ابتدا روشن کنند که مسیر مبارزات آنها علاوه بر همکاریهای تاکتیکی با سایر نیروهای آزادیخواه و مترقی در عین حال بسوی نفی سرمایه داری و نهایتا ایجاد حکومت پرولتری هدفمند است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

جنگ اخیر موجب بیکاری چند صد هزار زن شده که احتمالاً نیمی از آن‌ها سرپرست خانوار و نان‌آور اصلی خانواده هستند.
جنگ، راه درآمد چند صد هزار زن کارگر را مسدود کرد؛ این زنان در پهنه جغرافیایی کشور در استان‌های مختلف پراکنده‌اند اما زندگی همه‌ی آن‌ها یک وجه مشترک دارد: امروز هیچ منبعی برای درآمدزایی ندارند و چشم امیدشان به دولت و نهادهای فرادستی دوخته شده است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

محمد عبدخدایی (عامل ترور حسین فاطمی، وزیر خارجه مصدق) چندی پیش در پاسخ به مجری صداوسیما که ‌پرسید: «عجیب نیست که با وجوه نقاط اشتراک ضد‌امپریالیستی حزب‌اللهی‌ها و چپ‌ها، شما همیشه نه با چپ‌های توده‌ای؛ بلکه با لیبرال‌ها و غرب‌گراهایی چون بازرگان و سحابی دوستی و تعامل داشته‌اید؟»

ادامه مطلب را بخوانيد »

مروری بر مهمترین کنش‌های کارگری در تیر ماه ۱۴۰۵

ادامه مطلب را بخوانيد »

گسترش کارگران دیجیتال و افزایش بی‌ثبات کاری، ذیل مشاغل متصل به الگوریتم‌های مجازی، لزوم همکاری‌های صنفی میان این طبقه جدید از کارگران را افزایش داده است.
قلمرو رفاه در میزگردی با حضور حسین اکبری، پژوهشگر حقوق کار و فرشاد اسماعیلی، کارشناس تامین اجتماعی، چالش‌ها و پیامدهای جنگ بر حقوق کار و تامین اجتماعی را مورد نقد و بررسی قرار داد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

دو کارشناس حوزه کار توضیح می‌دهند چگونه جنگ هم‌زمان با گسترش الگوهای استخدامی نوین، تضعیف قراردادهای پایدار و پیشروی اقتصاد پلتفرمی، نسبت تازه‌ای میان دولت، کارفرما و نیروی کار ساخته است.
قلمرو رفاه در میزگردی با حضور «فرشاد اسماعیلی»، کارشناس تامین اجتماعی و «حسین اکبری»، پژوهشگر حقوق کار، چالش‌ها و پیامدهای جنگ بر حقوق کار و تامین اجتماعی را مورد نقد و بررسی قرار داد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

بی‌ثباتی فقط یک مسئله‌ی اقتصادی نیست؛ تجربه‌ای روزمره از ناامنی است. وقتی نمی‌دانی ماه آینده چه درآمدی خواهی داشت، چگونه می‌توانی برای اجاره، پول لباس و غذا یا حتی یک هفته استراحت برنامه‌ریزی کنی؟ سود به جیب سرمایه‌دار می‌رود؛ چه پلتفرم باشد چه انسانی واقعی. اما هزینه‌ی بیماری، فرسودگی، استهلاک و بازنشستگی بر دوش کارگر، خانواده‌اش و جامعه می‌افتد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

حسین اکبری، کارشناس و فعال حوزه کارگری درباره مهم‌ترین مشکلات معیشتی کارگران و پیامدهای افزایش هزینه‌های زندگی به‌«جهان‌صنعت» می‌گوید: همه ابعاد زندگی به‌یکدیگر وابسته و زنجیروار هستند اما شاید مهم‌ترین بخش معیشت باشد زیرا آرامش و امنیت یک خانواده به‌آن گره خورده است. زمانی که پدر و مادر بتوانند هزینه‌های زندگی را تامین کنند فرزندان نیز فرصت خواهند داشت در آرامش درس بخوانند از پوشش مناسب برخوردار باشند و زندگی عادی را تجربه کنند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در این مقطع، بهترین حالت ممکن کاهش فقر و فلاکت و فروکش کردن حس استیصال است. دشمن امید و آسودگی، هر نیرو و اقدامی است که تنش بیافریند و بخواهد وضعیت را دوباره به حالت جنگی درآورد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

سیمین کاظمی، جامعه شناس حوزه زنان گفت: واقعیت این است که زنان ایرانی از دوره مشروطه به بعد نسبت به تحولات سیاسی و سرنوشت کشور بی تفاوت و منفعل نبوده اند و دیگر صرفا از خانه ناظر خاموش وقایع سیاسی نیستند، آنها بر اساس دیدگاه و منافع سیاسی شان عاملیت خود را در خیابان اثبات می کنند، و در رخدادهای مختلف حضور دارند؛ از اعتراضات اجتماعی تا حمایت سیاسی.

ادامه مطلب را بخوانيد »

چرا اغلب جریان‌های چپ تشکیلاتی مانند حزب چپ، حزب توده، سازمان فدائیان اکثریت، راه کارگر و سایر گروه‌های مشابه، نتوانسته‌اند از منطق فعالیت قبیله‌ای و تکرار ساختارهای قدیمی عبور کنند و حول چند مسئله مشخص و واقعی جامعه امروز ایران بازسازمان یابند؟ شاید این پرسش در نگاه اول انتزاعی به نظر بیاید، اما اگر از ذهنیت قبیله‌ای عبور کنیم، خواهیم دید که این یک واقعیت و ضرورت امروز چپ است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

چگونه تفویض اختیار به سرمایه، فاجعۀ جنگ را به فاجعه تورم و فلاکت اجتماعی گره می‌زند

ادامه مطلب را بخوانيد »

دو هزار کارگر معدن ایشیکلار ترکیه پس از واگذاری سهام آن اخراج شدند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

تفاهم ایران و آمریکا با محور پایان درگیری‌ها، لغو تدریجی تحریم‌ها و آغاز مذاکرات هسته‌ای ۶۰ روزه، با استقبال مشروط اروپا روبه‌رو شد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در فاصله چند روز، دو خبر منتشر شد. کنار هم گذاشتن این دو خبر شاید بیش از صدها ساعت سخنرانی و هزاران وعده رسمی بتواند واقعیت زندگی کارگران در ایران را نشان دهد.
در خبر اول، رئیس‌جمهور از حذف شرکت‌های پیمانکاری سخن می‌گوید؛ همان شرکت‌هایی که برای میلیون‌ها کارگر نام دیگری برای ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تبعیض مزدی و بی‌حقوقی بوده‌اند.
در خبر دوم، از ماهشهر و بندر امام خبر می‌رسد که همین شرکت‌های پیمانکاری همچنان فعال‌اند؛ کارگران را بدون قرارداد و به‌صورت روزمزد به کار می‌گیرند، مصوبات مربوط به ممنوعیت اخراج را نادیده می‌گیرند و پس از اخراج نیز راه دسترسی بسیاری از کارگران به بیمه بیکاری را می‌بندند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

چگونه می‌توان هم مخالف تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی به ایران بود، هم در صورت‌بندی انفعالی «نه این/ نه آن» محصور نشد و هم امکان تداوم مبارزه‌ی طبقاتی با جمهوری اسلامی را مسدود نکرد. در این فلاخن به این مسئله‌ی مهم و استراتژیک می‌پردازیم که نحوه‌ی مخالفت با تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی چگونه باید باشد که پیشاپیش تداوم پیکاری رهایی‌بخش را درون خودش تعبیه کند و به خلع سلاح فرودستان در مقابل نظمی ستمگرانه منجر نشود. در این فلاخن از جهت‌گیری ضدپرولتری اعتراضات دی‌ماه آغاز می‌کنیم، از آن لحظه‌ای که ترکیبی از فلاکت و استیصال دشمن طبقاتی پرولتاریا را در اشکال گوناگون در مقام آلترناتیوی ایجابی برکشید.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در سال‌های اخیر، یکی از عجیب‌ترین جابه‌جایی‌های نظری در فضای چپ ایران، احضار دوباره‌ی صورت‌بندی «تضاد خلق ـ امپریالیسم» برای توجیه نوعی سیاست‌ورزی بوده که نه فقط نسبتی با سنت چپ انقلابی دهه‌ی ۱۳۵۰ ندارد، بلکه در مواردی دقیقاً در نقطه‌ی مقابل آن می‌ایستد. این احضار، بیش از آن‌که بازخوانی یک میراث باشد، نوعی تصاحب و دگرگون‌سازی آن است: جایی‌که مفهومی که در بستر یک استراتژی انقلابی شکل گرفته بود، به ابزاری برای توجیه یک نظم مستقر بدل می‌شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در جریان جنگ حملات به ساختمان مرکزی انستیتو پاستور ایران، قدیمی‌ترین و مهم‌ترین مرکز تحقیقاتی و تولید واکسن ایران، پرسش‌هایی درباره ابعاد خسارت، دلایل آسیب‌دیدن این مرکز و پیامدهای آن برای نظام سلامت ایران ایجاد کرده است. این گزارش، بر پایه روایت‌های میدانی، اظهارات مقام‌های بهداشتی و گزارش‌های علمی، ابعاد مختلف این رویداد را بررسی می‌کند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

یافتن کلمات مناسب در میان فاجعه، همیشه دشوار است. آن‌چه اکنون بر طبقه‌ی کارگر می‌رود، شاید از دو جنگ و یک قتل‌عامی که به تازگی از سر گذرانده کم سر و صداتر باشد، اما به‌مراتب مهلک‌تر است. موج سهمگین بی‌کاری به پایه‌های سُست معیشت‌مان می‌کوبد و مزد ناکافی و معوقه، دنیای کوچک‌مان را درست روبروی چشمان‌مان محو و ناپدید می‌کند. زندگی ما دارد مثل برف زیر آفتاب داغ آب می‌شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

بررسی دلایل ناکارآمدی تقلیل‌گرایی اخلاقی در برابر ماشین سودمحور اقتصاد

ادامه مطلب را بخوانيد »

اگر قلیچ چپ بود، پس شاید چپ بودن چیز ترسناکی نیست.
اگر قلیچ تا آخر چپ ماند، پس شاید چپ بودن الزاماً جوانی‌کردن و بعد پشیمان شدن نیست.
اگر قلیچ، با آن همه محبوبیت، با آن همه افتخار ملی، با آن همه امکان، راه مردم را انتخاب کرد، پس شاید راه شرافت از همان‌جایی می‌گذرد که راست‌ها سال‌ها کوشیدند لجن‌مالش کنند: راه چپ‌ها.

ادامه مطلب را بخوانيد »

قلیچ‌خانی فقط یک فوتبالیست بزرگ نبود. او از آن نسل نادری بود که نامش هم در تاریخ ورزش ایران ثبت شد و هم در تاریخ اعتراض، تبعید و روشنفکری سیاسی. در زمین فوتبال، بازیکنی کامل، پرقدرت، باهوش و همه‌فن‌حریف بود؛ بیرون از زمین، انسانی معترض، مستقل و دور از قدرت رسمی. برای چند نسل از ایرانیان، نام او یادآور دورانی است که فوتبال هنوز می‌توانست با غرور ملی، آرمان اجتماعی و اخلاق فردی گره بخورد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در تحلیل گفتمان‌های خشونت‌محور، تمرکز صرف بر خودِ پدیده‌ی خشونت کافی نیست بلکه باید به سازوکارهای روایی پرداخت که این خشونت را از صحنه‌ی اخلاقی و تاریخی پاک کرده و آن را به شکلی اجتناب‌ناپذیر یا حتی مقدس جلوه می‌دهند. در این چارچوب، گروه‌هایی که می‌توان آن‌ها را تحت عناوینی چون «مذهبی-اقتدارگرا» و «سلطنت‌طلبِ اقتدارگرا» دسته‌بندی کرد، غالباً خشونت را نه به عنوان یک کنشِ آغازین، بلکه به عنوان پاسخی ناگزیر به شرایط موجود بازنمایی می‌کنند.

ادامه مطلب را بخوانيد »