اوایل این هفته یک کشتی متعلق به فرانسه در تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفت و چند نفر از خدمه آن بهشدت زخمی شدند. پس از آن، امانوئل مکرون با عجله توضیح داد که این کشتی – با وجود آنکه متعلق به بزرگترین شرکت کشتیرانی فرانسه است، در واقع «فرانسوی» محسوب نمیشود. در همین حال، دونالد ترامپ که معمولاً با علاقه از «ضعف اروپا» صحبت میکند، این بار به شکلی غیرعادی درباره حمله سکوت کرده است. چرا هم پاریس و هم واشنگتن تلاش میکنند اهمیت این حادثه را کمرنگ جلوه دهند؟ در ادامه توضیح داده میشود که اگر این دو رئیسجمهور بیش از حد درباره ماجرا صحبت کنند، چه چیزهایی ممکن است آشکار شود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
ایالات متحده و اسرائیل در عملیاتی مشترک ۹ اسفند جنگی غیرقانونی علیه ایران را با حمله به مقامهای ارشد جمهوری اسلامی آغاز کردند. دامنهی حملهها در ایران اکنون به زیرساختها، کارخانهها، کارگاههای صنعتی، واحدهای تجاری و واحدهای مسکونی کشیده و تاکنون جان دهها کارگر را گرفته است. اما این خشونت مستقیم تنها تأثیری نیست که جنگ بر کارگران گذاشته است. بسیاری از کارگران، بهویژه کارگران دارای قراردادهای متزلزل یا روزمزد، با بحران بیکاری هم روبرو هستند؛ بحرانی که پیش از جنگ و در وضعیت بحران اقتصادی و قطع اینترنت به دلیل اعتراضهای دیماه رو به افزایش بود.
در این گزارش پس از پرداختن به وضعیت بیکاری پیش و پس از آغاز جنگ، وعدههای دولت برای رسیدگی به وضع کارگران و نیز امکانهای موجود در قانون کار و دیگر قوانین را مرور خواهیم کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
بیش از یک ماه از آغاز حملههای غیرقانونی اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران میگذرد. حملههای دو کشور آغازگر جنگ تا کنون، بنا به آمار جمعیت هلال احمر ایران، بیش از ۱۱۵ هزار واحد غیرنظامی ــ مسکونی و تجاری و درمانی و آموزشی ــ را هدف قرار داده است. زیرساختهای حیاتی پرشماری نیز در ایران هدف قرار گرفتهاند: از پلها و جادهها و خطوط راهآهن گرفته تا کارخانهها و شهرکهای صنعتی و نیروگاهها و فرودگاهها.
تصاویر هوایی از بمباران فولاد مبارکه اصفهان
ادامه مطلب را بخوانيد »
در شرایطی که جنگ فضای سیاسی و اجتماعی ایران را بیش از پیش امنیتی کرده، بسیاری از فعالان مدنی از تضعیف جنبشها و محدود شدن امکان کنش جمعی میگویند. میثم آلمهدی، فعال کارگری، در گفتوگو با رادیو زمانه از پیامدهای جنگ بر جنبشهای اجتماعی و چشمانداز مبارزه سخن میگوید.
ادامه مطلب را بخوانيد »
خلاصه: پس از اشارهی به ویژگی رژیم ترامپ، بر مبنای دادهها و آمار اقتصادی در آمریکای لاتین و کارائیب و دو کشور پاناما و ونزوئلا، نشان داده میشود که چین نیروی «مسلط» اقتصادی در پاناما و نیروی اقتصادی-سیاسی مسلط در ونزوئلا شده بود و در نتیجه سلطهی آمریکا به طور مشخص در این دو زیر سئوال رفته بود. تهدید و عملیات نظامی در این دو کشور منجمله محصول شکست آمریکا در رقابت اقتصادی-سیاسی با چین بوده است. رفتار آمریکا در این دو نمونهوار است. در این متن ادعا و نشان داده میشود: در واقع مسئلهی گرینلند به جایگاه و مرتبهی اروپا در سلسله مراتب قدرت در سطح جهان و بحران در آن برمیگردد و نه فینفسه به خود گرینلند و نه آن طور که معمولا گفته میشود به مواد معدنی و غیره در آنجا.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اعتراضات معیشتی ـ سیاسی جاری از 7 دی 1404 با افزایش قیمت ارز و کاهش شدید قدرت خرید از بخش بازار آغاز شد و در ادامه به شورشهای خیابانی پیوسته، بهویژه در بخش غربی و جنوب غربی کشور، دامن زد. در این نوشته، قصد دارم مروری کوتاه بر وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی استان چهارمحال و بختیاری در سالهای اخیر داشته باشم، چرا که به واسطهی تجربهی زیستهْ شناخت نزدیکی از این استان دارم که گمان میکنم بتواند تا حدی کم و کیف اعتراضات را در این منطقه روشن کند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
فقدان «نقشه راه توسعه صنعتی» در ایران نه به «فرهنگ ایرانی» یا «ضعف نهادی»، بلکه به صورتبندی خاص «منطق انباشت سرمایه» کشور ایران، متناسب با جایگاه پیرامونی آن در گردش سرمایه جهانی، مرتبط است. ناکامی در شکلگیری تولید صنعتی مستقل بیش از آنکه به کمبود سرمایه مربوط باشد، ناشی از سلطه اشکالی از سرمایه است که انباشت را بدون گسترش تولید صنعتی ممکن میسازند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
دونالد ترامپ پس از حمله به ونزوئلا کاری انجام داد که رهبران دولتهای غربی معمولاً از آن پرهیز میکنند. او از بهکارگیری لفاظی «حقوق بشر»، «دموکراسی» یا «مسئولیت انسانی» که غالباً برای بزککردن مداخلاتِ ناقضِ حقوق بینالملل به کار میرود صرفنظر کرد. در عوض، آشکارا گفت موضوع بر سر چیست: دسترسی به بزرگترین ذخایر شناختهشدهٔ نفت خام جهان، کنترل ژئوپلیتیک و پیشبرد منافع ایالات متحده در منطقهای که واشنگتن آن را هرچه بیشتر بهعنوان حوزهٔ نفوذ چین و روسیه میبیند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران ضمن حمایت بیدریغ از اعتراضات به حق، برابری طلبانه و آزادیخواهانه برای آیندهای به دور ازهرگونه استبداد و دیکتاتوری؛ اعتقاد دارد هر گونه تجاوز بیگانگان را به میهن به هر بهانهای را با مبارزهای همبسته و متحد باید نقش بر آب و خنثی کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
چند روزی است که آتش اعتراضات مردمی در ایران دوباره گُر گرفته و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد تجمع اقشار مختلف مردم هستیم. جرقه آتش اخیر، اعتراض بازاریان تهران و برخی شهرهای دیگر به بهانه افزایش قیمت دلار بود. اعتراض بازاریان به گرانی دلار مسبوق به سابقه است و امر جدیدی نیست؛ اما آنچه کیفیت اعتراضات اخیر را از دورههای پیشین متفاوت میکند گسترش سریع آن به دیگر شهرهای کوچک و اقشار و طبقاتی به جز بازاریان جامعه است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
هر بار که خیابانهای ایران صحنهی اعتراض میشوند یک پرسش تکرار میشود: «چرا طبقهی کارگر حضور ندارد؟» این پرسش در ظاهر ساده اغلب حامل یک اتهام پنهان است. اتهام بیتفاوتی، محافظهکاری یا فقدان آگاهی سیاسی. مسئله اما نه غیبت طبقهی کارگر بلکه شکست سیاست و بهطور مشخص، شکست اپوزیسیون چپ در تبدیل اعتراض به مبارزهی طبقاتی است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
تجمعات دیماه از اولین ساعات خود، همچون جرقهای بر بوتهی تلنبارشده نارضایتیهای فشرده مردم جامعه ما عمل کرد. اعتراضات خیابانی، دیواره سکوت جنبش زیر خاکستر «زن، زندگی، آزادی» را شکافت و از نقطهای به نقطه دیگر دامن گسترد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
سیاستگذاران اجتماعی چنانچه مزد را نه فقط به معنای قیمت نیروی کاری که در بازار به فروش میرسد و نه فقط به معنای یکی از «عوامل تولید» بلکه به شکل یک متغیر عمیقاً اجتماعی مرتبط به زندگی تمام آحاد مردم یک سرزمین در نظر بگیرند فصل مشترکی میان طرفین متخاصم مذاکرات مزدی ایجاد میشود که توسعه، رفاه و پایداری اجتماعی را در پی دارد؛ امری که بهسختی میتوان نشانههایی از آن را مشاهده کرد و همه چیز حاکی از این است که قرار است در بر همان پاشنه بچرخد!
ادامه مطلب را بخوانيد »
باید صریح گفت که اگر قرار است چرخه مرگآفرین و فرساینده در نظام سلامت ایران متوقف شود، دیگر زمان وعدههای تکراری و اصلاحات سطحی و توخالی از بالا گذشته است. بحران خودکشی پرستاران و رزیدنتها، از میلاد مروتی و شیدا ارزانی در کرمانشاه گرفته تا آمار سه تا پنج برابری خودکشی در کشور و فرسودگی بیش از ۹۰ درصد رزیدنتهای تهران، نشان میدهد که هیچ مدیریتی تاکنون توان مقابله با فشارهای کاری، حقوق پایین، شیفتهای طاقتفرسا و تحقیر ساختاری را نداشته است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
کارگران اتباع و فاقد شناسنامه، سوژههایی در دسترس و نان و آبدار برای کارفرمایان سودجو هستند که با پرداخت کمترین حقوق و بدون برعهده گرفتن مسئولیت، آنان را استثمار میکنند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
ناتوانی در تأمین منابع دولت در میانه هر سال، بهگونهای بحث کسری بودجه را داغ میکند که انگار چند ماه قبلتر هیچ توافقی بر سر ارقام لایحه بودجه وجود نداشته است. لزوم «اصلاح ساختار بودجه» هم همیشه پس از بحث مکرر کسری سر برمیآورد تا هر بار خبر از وجود یک چالش ساختاری در امر بودجهریزی دهد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
این جنگ و برافروختن آتش آن از سوی اسرائیل و حامیانش گرچه ممکن است به پایان گردنگشی جمهوری اسلامی و تسلیم این رژیم انجامد؛ اما بی هیچ تردیدی شرایطی به مراتب بدتر از امروز را به مردم ایران تحمیل خواهد کرد. مردم خواهان جنگ نیستند و از ادامهی این شرایط ناخشنود؛ ابراز این ناخشنودی بی تردید تاثیر قابل توجهی در پایان این جنگ ناخواسته خواهد داشت. نقش مردم همواره در مقابله با جنگ طلبی و صلح خواهی با تکیه به اتحاد و همبستگی ملی فصل الخطاب خواهد بود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
دو نوع واکنش اصلی به واگذاری سهام از منظر مالکیت و کارگرد وجود دارد، مخالفان معتقدند این واگذاری غیرقانونی و مضر برای منافع عمومی، به ویژه کارگران و بازنشستگان است.
سوی دیگر موافقان واگذاری که بر این باورند که این اقدام باعث توزیع ریسک بانکی و جلوگیری از دخالت سازمان تأمین اجتماعی در بانک میشود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اگرچه حاکمیت با درک سریع ابعاد اعتصاب کامیون داران و تاثیرات آن به سرعت دست به عقب نشینی زد و عقب نشینی موضعی و جزئی را ماهرانه با اعتصاب شکنی، تفرقه اندازی بین اعتصابیون، و تهدید و برخوردهای امنیتی و حتی کشاندن رانندگان قراردادی سپاه و کامیونهای آنان در بین اعصابیون و درآمیختن با آنها را هم انجام داد، اما اعتصاب کامیون داران تا همین جا به مردم عاصی نشان داده که حاکمیت اگر تجربه و قساوت الزام و کافی برای سرکوب وحشیانه و بیرحمانه شورشهای شهری را دارد، در عوض برابر اعتصابات بزرگ و سراسری امکان دست زدن به کشتار وسیع و بازداشتهای دیوانه وار«بازدارنده» را ندارند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
در هنگامه و بعد از تصویب حداقل دستمزد ۱۴۰۳ وزیر کار در چندین نوبت گفته است که کار تصویب حداقل را باید به مجلس سپرد. وی در ۱۲ اسفند ۱۴۰۲ در شورای عالیکار اظهار داشت: «به این نتیجه رسیدیم که با ارسال لایحهای به مجلس نحوه تعیین حداقل حقوق کارگران را به مجلس واگذار کنیم که بهترین مرجع برای تصمیمگیری در این موضوع است». داستان چیست؟
ادامه مطلب را بخوانيد »
پوشش خبری اعتراضات و تجمعات کارگری دی ماه ۱۴۰۲ نشان میدهد در نخستین ماه فصل زمستان، دست کم ۱۲۳ اعتراض و اعتصاب صنفی و کارگری در سراسر کشور به ثبت رسیده است. اعتراضاتی که در حدود ۳۰ شهر کشور در جریان بود
ادامه مطلب را بخوانيد »
مطالب بسیاری درباره بازنشستگان و رفتارهای اعتراضی آنها منتشر شده است و تقریباً هر دو سه روز در هفته حرکتهای اعتراضی، گردهمایی و حضور خیابانی از این فعالان پیشین عرصه کار و تولید و خدمات را شاهدیم. گرچه آنها همواره فریاد میزنند «تنها کف خیابون، به دست میاد حقمون»، اما با تأسف بسیار گوش شنوایی برای شنیدن این فریادها وجود ندارد و بدتر از آن اینکه هر روز محدودسازی امکاناتی که از خود این زحمتکشان دیروز و بازنشستگان امروز بوده است، بیشتر و بیشتر میشود. نمونه محدودیتهای اخیر را میتوان در قانون هفتم توسعه مصوب مجلس شورای اسلامی مشاهده کرد که اینک در زیر پنجههای شورای نگهبان ورز میبیند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
چهار فایل صوتی مربوط است به سلسله درسگفتارهای چهارجلسهای که در سال 1395 در مؤسسۀ پرسش ارائه شده است. در این سلسله درسگفتارها مشخصاً بررسی دستورکارِ پنج جریان عمدۀ اقتصاد سیاسی مد نظر است: یکم، «اقتصاد سیاسی کلاسیک»؛ دوم، «اقتصاد سیاسی مارکسی»؛ سوم، «اقتصاد سیاسی نئوکلاسیک»؛ چهارم، «اقتصاد سیاسی جدید»؛ و پنجم، «اقتصاد سیاسی به منزلۀ نوعی دانش میانرشتهای».
ادامه مطلب را بخوانيد »
بر اساس کانال های خبری کارگران رسمی نفت و گاز ،اعتراض کارکنان رسمی نفت و گاز تا رسیدن به خواستههای خود به صورت هفتگی یکشنبههای اعتراضی جنوب و دوشنبه های اعتراضی سکو از اوایل مهرماه ۱۴۰۲ اغاز شده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
کارگران ماشینسازی اراک به وضعیت فعلی شرکت اعتراض کردند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
