روزگاری، در «شمال»، دریا و جنگل بخشی از زندگی روزمره مردم بود؛ چیزی که در مسیر کار، سفر و زیستن دیده میشد، نه منظرهای پشت دیوار و نگهبان. شاید خوانندهای که این سطرها را میخواند، هرگز دریا را ندیده باشد. نه بهخاطر بیعلاقگی، که بهخاطر هزینهی سفر. برای خانوادهای که اجارهی خانه، قسط، قبض برق و خرج مدرسه را میدهد، سفر به استانهای شمالی چیزی نیست که حتماً از پسش بربیاید. شاید فرزندش تا امروز فقط عکس خزر را در کتاب جغرافیا دیده باشد. اما همان ساحلی که او هرگز ندیده، پشت دیوار ویلاهایی پنهان شده که صاحبانشان بیشتر روزهای سال حتی به آن سر نمیزنند. حالا از همان جادهها که عبور میکنی، میبینی: دیوارهای بلند، دروازههای آهنی، تابلوهای «ورود ممنوع»، دوربینهای مداربسته، نگهبانهایی با یونیفرم و جادههایی که به یک درِ بسته ختم میشوند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
جنگ اخیر موجب بیکاری چند صد هزار زن شده که احتمالاً نیمی از آنها سرپرست خانوار و نانآور اصلی خانواده هستند.
جنگ، راه درآمد چند صد هزار زن کارگر را مسدود کرد؛ این زنان در پهنه جغرافیایی کشور در استانهای مختلف پراکندهاند اما زندگی همهی آنها یک وجه مشترک دارد: امروز هیچ منبعی برای درآمدزایی ندارند و چشم امیدشان به دولت و نهادهای فرادستی دوخته شده است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
محمد عبدخدایی (عامل ترور حسین فاطمی، وزیر خارجه مصدق) چندی پیش در پاسخ به مجری صداوسیما که پرسید: «عجیب نیست که با وجوه نقاط اشتراک ضدامپریالیستی حزباللهیها و چپها، شما همیشه نه با چپهای تودهای؛ بلکه با لیبرالها و غربگراهایی چون بازرگان و سحابی دوستی و تعامل داشتهاید؟»
ادامه مطلب را بخوانيد »
چین، بیش از آنکه پاسخی آماده در برابر چپ بگذارد، پرسشهای آن را عریان میکند. آیا سوسیالیسم را با نام حزب و مالکیت دولت میسنجیم یا با قدرت واقعی تولیدکنندگان؟ آیا تقابل با آمریکا برای مترقیدانستن یک قدرت کافی است؟ آیا توسعهی ملی را میتوان از مناسبات طبقاتی جدا کرد؟ و آیا چندقطبیشدن با رهایی از امپریالیسم یکسان است؟
ادامه مطلب را بخوانيد »
مروری بر مهمترین کنشهای کارگری در تیر ماه ۱۴۰۵
ادامه مطلب را بخوانيد »
گسترش کارگران دیجیتال و افزایش بیثبات کاری، ذیل مشاغل متصل به الگوریتمهای مجازی، لزوم همکاریهای صنفی میان این طبقه جدید از کارگران را افزایش داده است.
قلمرو رفاه در میزگردی با حضور حسین اکبری، پژوهشگر حقوق کار و فرشاد اسماعیلی، کارشناس تامین اجتماعی، چالشها و پیامدهای جنگ بر حقوق کار و تامین اجتماعی را مورد نقد و بررسی قرار داد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
دو کارشناس حوزه کار توضیح میدهند چگونه جنگ همزمان با گسترش الگوهای استخدامی نوین، تضعیف قراردادهای پایدار و پیشروی اقتصاد پلتفرمی، نسبت تازهای میان دولت، کارفرما و نیروی کار ساخته است.
قلمرو رفاه در میزگردی با حضور «فرشاد اسماعیلی»، کارشناس تامین اجتماعی و «حسین اکبری»، پژوهشگر حقوق کار، چالشها و پیامدهای جنگ بر حقوق کار و تامین اجتماعی را مورد نقد و بررسی قرار داد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
بیثباتی فقط یک مسئلهی اقتصادی نیست؛ تجربهای روزمره از ناامنی است. وقتی نمیدانی ماه آینده چه درآمدی خواهی داشت، چگونه میتوانی برای اجاره، پول لباس و غذا یا حتی یک هفته استراحت برنامهریزی کنی؟ سود به جیب سرمایهدار میرود؛ چه پلتفرم باشد چه انسانی واقعی. اما هزینهی بیماری، فرسودگی، استهلاک و بازنشستگی بر دوش کارگر، خانوادهاش و جامعه میافتد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
حسین اکبری، کارشناس و فعال حوزه کارگری درباره مهمترین مشکلات معیشتی کارگران و پیامدهای افزایش هزینههای زندگی به«جهانصنعت» میگوید: همه ابعاد زندگی بهیکدیگر وابسته و زنجیروار هستند اما شاید مهمترین بخش معیشت باشد زیرا آرامش و امنیت یک خانواده بهآن گره خورده است. زمانی که پدر و مادر بتوانند هزینههای زندگی را تامین کنند فرزندان نیز فرصت خواهند داشت در آرامش درس بخوانند از پوشش مناسب برخوردار باشند و زندگی عادی را تجربه کنند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
چگونه تفویض اختیار به سرمایه، فاجعۀ جنگ را به فاجعه تورم و فلاکت اجتماعی گره میزند
ادامه مطلب را بخوانيد »
در فاصله چند روز، دو خبر منتشر شد. کنار هم گذاشتن این دو خبر شاید بیش از صدها ساعت سخنرانی و هزاران وعده رسمی بتواند واقعیت زندگی کارگران در ایران را نشان دهد.
در خبر اول، رئیسجمهور از حذف شرکتهای پیمانکاری سخن میگوید؛ همان شرکتهایی که برای میلیونها کارگر نام دیگری برای ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تبعیض مزدی و بیحقوقی بودهاند.
در خبر دوم، از ماهشهر و بندر امام خبر میرسد که همین شرکتهای پیمانکاری همچنان فعالاند؛ کارگران را بدون قرارداد و بهصورت روزمزد به کار میگیرند، مصوبات مربوط به ممنوعیت اخراج را نادیده میگیرند و پس از اخراج نیز راه دسترسی بسیاری از کارگران به بیمه بیکاری را میبندند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
یافتن کلمات مناسب در میان فاجعه، همیشه دشوار است. آنچه اکنون بر طبقهی کارگر میرود، شاید از دو جنگ و یک قتلعامی که به تازگی از سر گذرانده کم سر و صداتر باشد، اما بهمراتب مهلکتر است. موج سهمگین بیکاری به پایههای سُست معیشتمان میکوبد و مزد ناکافی و معوقه، دنیای کوچکمان را درست روبروی چشمانمان محو و ناپدید میکند. زندگی ما دارد مثل برف زیر آفتاب داغ آب میشود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
بررسی دلایل ناکارآمدی تقلیلگرایی اخلاقی در برابر ماشین سودمحور اقتصاد
ادامه مطلب را بخوانيد »
گزارش مرکز آمار نشان میدهد تورم نقطهای به ۷۳.۵ درصد رسیده است؛ رکوردی که از سالهای اشغال ایران در ۱۳۲۲ بیسابقه بوده
ادامه مطلب را بخوانيد »
علیحیدری در یادداشتی تفصیلی، با انتقاد از تداوم نگاه دولتی به سازمان تأمین اجتماعی به مثابه «حیات خلوت»، نسبت به اتمام تابآوری این سازمان در برابر شوکهای پیاپی جنگی و اقتصادی هشدار داد و ۲۵ مسیر برونرفت از این بنبست را ترسیم کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، آخرین گزارش ماهانه را با یک تجدیدنظر اساسی در پیشبینیهای قبلی خود، اواخر فروردین منتشر کرد [1]. بر اساس این گزارش، پیشبینی شده که تقاضای جهانی نفت برای سال ۲۰۲۶ نهتنها رشد نخواهد کرد، بلکه حدود ۸۰ هزار بشکه در روز کاهش خواهد یافت. رقمی که ۷۳۰ هزار بشکه در روز پایینتر از برآورد یک ماه پیش این سازمان است. دلیل این تجدیدنظر، تغییرات ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ اخیر و فروپاشی جریان انرژی از تنگۀ هرمز است. این گزارش تلاش میکند بر پایۀ دادههای گزارش آژانس بینالمللی انرژی، از جریان نفتکشها گرفته تا الگوهای مصرف منطقهای و تراز ذخایر جهانی، تصویری دقیق از آنچه اتفاق افتاده و آنچه ممکن است پیش بیاید ارائه دهد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
قیمت «انسولین» از 20 هزار تومان به ۳۰۰ هزار و «متفورمین» از 170 هزار تومان به مرز 500 هزار تومان رسیده است. «متأسفانه در برخی از داروها کمبود داریم». سازمان غذا و دارو با پایش مستمر موجودی اقلام حیاتی، تأمین داروهای اصلی کشور را در سطح مطلوبی حفظ کرده است.این جمله، گفته رئیس سازمان غذا و داروی کشوردر خصوص مشکلات، محدودیت و کمبود داروست که سیزدهم اردیبهشت در یک گفتوگوی تصویری به آن اشاره کرد. پیش از جنگ هم محدودیت منابع ارزی، تأمین دارو را با مشکلاتی روبهرو کرده بود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اوایل این هفته یک کشتی متعلق به فرانسه در تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفت و چند نفر از خدمه آن بهشدت زخمی شدند. پس از آن، امانوئل مکرون با عجله توضیح داد که این کشتی – با وجود آنکه متعلق به بزرگترین شرکت کشتیرانی فرانسه است، در واقع «فرانسوی» محسوب نمیشود. در همین حال، دونالد ترامپ که معمولاً با علاقه از «ضعف اروپا» صحبت میکند، این بار به شکلی غیرعادی درباره حمله سکوت کرده است. چرا هم پاریس و هم واشنگتن تلاش میکنند اهمیت این حادثه را کمرنگ جلوه دهند؟ در ادامه توضیح داده میشود که اگر این دو رئیسجمهور بیش از حد درباره ماجرا صحبت کنند، چه چیزهایی ممکن است آشکار شود.
ادامه مطلب را بخوانيد »
ایالات متحده و اسرائیل در عملیاتی مشترک ۹ اسفند جنگی غیرقانونی علیه ایران را با حمله به مقامهای ارشد جمهوری اسلامی آغاز کردند. دامنهی حملهها در ایران اکنون به زیرساختها، کارخانهها، کارگاههای صنعتی، واحدهای تجاری و واحدهای مسکونی کشیده و تاکنون جان دهها کارگر را گرفته است. اما این خشونت مستقیم تنها تأثیری نیست که جنگ بر کارگران گذاشته است. بسیاری از کارگران، بهویژه کارگران دارای قراردادهای متزلزل یا روزمزد، با بحران بیکاری هم روبرو هستند؛ بحرانی که پیش از جنگ و در وضعیت بحران اقتصادی و قطع اینترنت به دلیل اعتراضهای دیماه رو به افزایش بود.
در این گزارش پس از پرداختن به وضعیت بیکاری پیش و پس از آغاز جنگ، وعدههای دولت برای رسیدگی به وضع کارگران و نیز امکانهای موجود در قانون کار و دیگر قوانین را مرور خواهیم کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
بیش از یک ماه از آغاز حملههای غیرقانونی اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران میگذرد. حملههای دو کشور آغازگر جنگ تا کنون، بنا به آمار جمعیت هلال احمر ایران، بیش از ۱۱۵ هزار واحد غیرنظامی ــ مسکونی و تجاری و درمانی و آموزشی ــ را هدف قرار داده است. زیرساختهای حیاتی پرشماری نیز در ایران هدف قرار گرفتهاند: از پلها و جادهها و خطوط راهآهن گرفته تا کارخانهها و شهرکهای صنعتی و نیروگاهها و فرودگاهها.
تصاویر هوایی از بمباران فولاد مبارکه اصفهان
ادامه مطلب را بخوانيد »
در شرایطی که جنگ فضای سیاسی و اجتماعی ایران را بیش از پیش امنیتی کرده، بسیاری از فعالان مدنی از تضعیف جنبشها و محدود شدن امکان کنش جمعی میگویند. میثم آلمهدی، فعال کارگری، در گفتوگو با رادیو زمانه از پیامدهای جنگ بر جنبشهای اجتماعی و چشمانداز مبارزه سخن میگوید.
ادامه مطلب را بخوانيد »
خلاصه: پس از اشارهی به ویژگی رژیم ترامپ، بر مبنای دادهها و آمار اقتصادی در آمریکای لاتین و کارائیب و دو کشور پاناما و ونزوئلا، نشان داده میشود که چین نیروی «مسلط» اقتصادی در پاناما و نیروی اقتصادی-سیاسی مسلط در ونزوئلا شده بود و در نتیجه سلطهی آمریکا به طور مشخص در این دو زیر سئوال رفته بود. تهدید و عملیات نظامی در این دو کشور منجمله محصول شکست آمریکا در رقابت اقتصادی-سیاسی با چین بوده است. رفتار آمریکا در این دو نمونهوار است. در این متن ادعا و نشان داده میشود: در واقع مسئلهی گرینلند به جایگاه و مرتبهی اروپا در سلسله مراتب قدرت در سطح جهان و بحران در آن برمیگردد و نه فینفسه به خود گرینلند و نه آن طور که معمولا گفته میشود به مواد معدنی و غیره در آنجا.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اعتراضات معیشتی ـ سیاسی جاری از 7 دی 1404 با افزایش قیمت ارز و کاهش شدید قدرت خرید از بخش بازار آغاز شد و در ادامه به شورشهای خیابانی پیوسته، بهویژه در بخش غربی و جنوب غربی کشور، دامن زد. در این نوشته، قصد دارم مروری کوتاه بر وضعیت اجتماعی ـ اقتصادی استان چهارمحال و بختیاری در سالهای اخیر داشته باشم، چرا که به واسطهی تجربهی زیستهْ شناخت نزدیکی از این استان دارم که گمان میکنم بتواند تا حدی کم و کیف اعتراضات را در این منطقه روشن کند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
فقدان «نقشه راه توسعه صنعتی» در ایران نه به «فرهنگ ایرانی» یا «ضعف نهادی»، بلکه به صورتبندی خاص «منطق انباشت سرمایه» کشور ایران، متناسب با جایگاه پیرامونی آن در گردش سرمایه جهانی، مرتبط است. ناکامی در شکلگیری تولید صنعتی مستقل بیش از آنکه به کمبود سرمایه مربوط باشد، ناشی از سلطه اشکالی از سرمایه است که انباشت را بدون گسترش تولید صنعتی ممکن میسازند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
دونالد ترامپ پس از حمله به ونزوئلا کاری انجام داد که رهبران دولتهای غربی معمولاً از آن پرهیز میکنند. او از بهکارگیری لفاظی «حقوق بشر»، «دموکراسی» یا «مسئولیت انسانی» که غالباً برای بزککردن مداخلاتِ ناقضِ حقوق بینالملل به کار میرود صرفنظر کرد. در عوض، آشکارا گفت موضوع بر سر چیست: دسترسی به بزرگترین ذخایر شناختهشدهٔ نفت خام جهان، کنترل ژئوپلیتیک و پیشبرد منافع ایالات متحده در منطقهای که واشنگتن آن را هرچه بیشتر بهعنوان حوزهٔ نفوذ چین و روسیه میبیند.
ادامه مطلب را بخوانيد »
اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران ضمن حمایت بیدریغ از اعتراضات به حق، برابری طلبانه و آزادیخواهانه برای آیندهای به دور ازهرگونه استبداد و دیکتاتوری؛ اعتقاد دارد هر گونه تجاوز بیگانگان را به میهن به هر بهانهای را با مبارزهای همبسته و متحد باید نقش بر آب و خنثی کرد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
چند روزی است که آتش اعتراضات مردمی در ایران دوباره گُر گرفته و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد تجمع اقشار مختلف مردم هستیم. جرقه آتش اخیر، اعتراض بازاریان تهران و برخی شهرهای دیگر به بهانه افزایش قیمت دلار بود. اعتراض بازاریان به گرانی دلار مسبوق به سابقه است و امر جدیدی نیست؛ اما آنچه کیفیت اعتراضات اخیر را از دورههای پیشین متفاوت میکند گسترش سریع آن به دیگر شهرهای کوچک و اقشار و طبقاتی به جز بازاریان جامعه است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
هر بار که خیابانهای ایران صحنهی اعتراض میشوند یک پرسش تکرار میشود: «چرا طبقهی کارگر حضور ندارد؟» این پرسش در ظاهر ساده اغلب حامل یک اتهام پنهان است. اتهام بیتفاوتی، محافظهکاری یا فقدان آگاهی سیاسی. مسئله اما نه غیبت طبقهی کارگر بلکه شکست سیاست و بهطور مشخص، شکست اپوزیسیون چپ در تبدیل اعتراض به مبارزهی طبقاتی است.
ادامه مطلب را بخوانيد »
تجمعات دیماه از اولین ساعات خود، همچون جرقهای بر بوتهی تلنبارشده نارضایتیهای فشرده مردم جامعه ما عمل کرد. اعتراضات خیابانی، دیواره سکوت جنبش زیر خاکستر «زن، زندگی، آزادی» را شکافت و از نقطهای به نقطه دیگر دامن گسترد.
ادامه مطلب را بخوانيد »
