دو هزار کارگر معدن ایشیکلار ترکیه پس از واگذاری سهام آن اخراج شدند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

تفاهم ایران و آمریکا با محور پایان درگیری‌ها، لغو تدریجی تحریم‌ها و آغاز مذاکرات هسته‌ای ۶۰ روزه، با استقبال مشروط اروپا روبه‌رو شد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در فاصله چند روز، دو خبر منتشر شد. کنار هم گذاشتن این دو خبر شاید بیش از صدها ساعت سخنرانی و هزاران وعده رسمی بتواند واقعیت زندگی کارگران در ایران را نشان دهد.
در خبر اول، رئیس‌جمهور از حذف شرکت‌های پیمانکاری سخن می‌گوید؛ همان شرکت‌هایی که برای میلیون‌ها کارگر نام دیگری برای ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تبعیض مزدی و بی‌حقوقی بوده‌اند.
در خبر دوم، از ماهشهر و بندر امام خبر می‌رسد که همین شرکت‌های پیمانکاری همچنان فعال‌اند؛ کارگران را بدون قرارداد و به‌صورت روزمزد به کار می‌گیرند، مصوبات مربوط به ممنوعیت اخراج را نادیده می‌گیرند و پس از اخراج نیز راه دسترسی بسیاری از کارگران به بیمه بیکاری را می‌بندند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

چگونه می‌توان هم مخالف تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی به ایران بود، هم در صورت‌بندی انفعالی «نه این/ نه آن» محصور نشد و هم امکان تداوم مبارزه‌ی طبقاتی با جمهوری اسلامی را مسدود نکرد. در این فلاخن به این مسئله‌ی مهم و استراتژیک می‌پردازیم که نحوه‌ی مخالفت با تجاوز امپریالیستی-صهیونیستی چگونه باید باشد که پیشاپیش تداوم پیکاری رهایی‌بخش را درون خودش تعبیه کند و به خلع سلاح فرودستان در مقابل نظمی ستمگرانه منجر نشود. در این فلاخن از جهت‌گیری ضدپرولتری اعتراضات دی‌ماه آغاز می‌کنیم، از آن لحظه‌ای که ترکیبی از فلاکت و استیصال دشمن طبقاتی پرولتاریا را در اشکال گوناگون در مقام آلترناتیوی ایجابی برکشید.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در سال‌های اخیر، یکی از عجیب‌ترین جابه‌جایی‌های نظری در فضای چپ ایران، احضار دوباره‌ی صورت‌بندی «تضاد خلق ـ امپریالیسم» برای توجیه نوعی سیاست‌ورزی بوده که نه فقط نسبتی با سنت چپ انقلابی دهه‌ی ۱۳۵۰ ندارد، بلکه در مواردی دقیقاً در نقطه‌ی مقابل آن می‌ایستد. این احضار، بیش از آن‌که بازخوانی یک میراث باشد، نوعی تصاحب و دگرگون‌سازی آن است: جایی‌که مفهومی که در بستر یک استراتژی انقلابی شکل گرفته بود، به ابزاری برای توجیه یک نظم مستقر بدل می‌شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در جریان جنگ حملات به ساختمان مرکزی انستیتو پاستور ایران، قدیمی‌ترین و مهم‌ترین مرکز تحقیقاتی و تولید واکسن ایران، پرسش‌هایی درباره ابعاد خسارت، دلایل آسیب‌دیدن این مرکز و پیامدهای آن برای نظام سلامت ایران ایجاد کرده است. این گزارش، بر پایه روایت‌های میدانی، اظهارات مقام‌های بهداشتی و گزارش‌های علمی، ابعاد مختلف این رویداد را بررسی می‌کند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

دادگاه ایالتی فردن در ایالت نیدرزاکسن آلمان، دانیلا کلت، عضو سابق «فراکسیون ارتش سرخ» را به ۱۳ سال زندان محکوم کرد. کلت که اکنون ۶۷ سال دارد، بیش از سه دهه زندگی مخفی داشت و در فوریه ۲۰۲۴ در آپارتمانی در برلین بازداشت شد. دادگاه او را در چند مورد سرقت سنگین، آدم‌ربایی همراه با اخاذی، تلاش برای آن، اخاذی مسلحانه و نقض قانون سلاح‌ها مجرم شناخت. بر اساس گزارش تاتس، هنگام اعلام حکم، شماری از حاضران در دادگاه شعار «آزادی برای دانیلا» سر دادند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

یافتن کلمات مناسب در میان فاجعه، همیشه دشوار است. آن‌چه اکنون بر طبقه‌ی کارگر می‌رود، شاید از دو جنگ و یک قتل‌عامی که به تازگی از سر گذرانده کم سر و صداتر باشد، اما به‌مراتب مهلک‌تر است. موج سهمگین بی‌کاری به پایه‌های سُست معیشت‌مان می‌کوبد و مزد ناکافی و معوقه، دنیای کوچک‌مان را درست روبروی چشمان‌مان محو و ناپدید می‌کند. زندگی ما دارد مثل برف زیر آفتاب داغ آب می‌شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

بررسی دلایل ناکارآمدی تقلیل‌گرایی اخلاقی در برابر ماشین سودمحور اقتصاد

ادامه مطلب را بخوانيد »

اگر قلیچ چپ بود، پس شاید چپ بودن چیز ترسناکی نیست.
اگر قلیچ تا آخر چپ ماند، پس شاید چپ بودن الزاماً جوانی‌کردن و بعد پشیمان شدن نیست.
اگر قلیچ، با آن همه محبوبیت، با آن همه افتخار ملی، با آن همه امکان، راه مردم را انتخاب کرد، پس شاید راه شرافت از همان‌جایی می‌گذرد که راست‌ها سال‌ها کوشیدند لجن‌مالش کنند: راه چپ‌ها.

ادامه مطلب را بخوانيد »

قلیچ‌خانی فقط یک فوتبالیست بزرگ نبود. او از آن نسل نادری بود که نامش هم در تاریخ ورزش ایران ثبت شد و هم در تاریخ اعتراض، تبعید و روشنفکری سیاسی. در زمین فوتبال، بازیکنی کامل، پرقدرت، باهوش و همه‌فن‌حریف بود؛ بیرون از زمین، انسانی معترض، مستقل و دور از قدرت رسمی. برای چند نسل از ایرانیان، نام او یادآور دورانی است که فوتبال هنوز می‌توانست با غرور ملی، آرمان اجتماعی و اخلاق فردی گره بخورد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در تحلیل گفتمان‌های خشونت‌محور، تمرکز صرف بر خودِ پدیده‌ی خشونت کافی نیست بلکه باید به سازوکارهای روایی پرداخت که این خشونت را از صحنه‌ی اخلاقی و تاریخی پاک کرده و آن را به شکلی اجتناب‌ناپذیر یا حتی مقدس جلوه می‌دهند. در این چارچوب، گروه‌هایی که می‌توان آن‌ها را تحت عناوینی چون «مذهبی-اقتدارگرا» و «سلطنت‌طلبِ اقتدارگرا» دسته‌بندی کرد، غالباً خشونت را نه به عنوان یک کنشِ آغازین، بلکه به عنوان پاسخی ناگزیر به شرایط موجود بازنمایی می‌کنند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

تفکر کوهن چون متکی به ایده آلیسم ذهنی است او عناصر شناخت ماتریالیستی فلسفه کانت را به نقد کشید. در مکتب نئوکانتی موضوع شناخت امثال کوهن زیر شعار “پیروزی تفکر” طرفدارانی یافت. او میگفت انسان نه تنها ابزار نیست بلکه خود هدف است و هر فردی میتواند نماینده انسانیت باشد. وی در پایان عمر به موضوعات مذهبی مخصوصن یهودیت پرداخت و میگفت عقل فقط فلسفه و عام را مدیریت نمیکند بلکه دین را نیز؛ از جمله یهودیت را.

Hermann Cohen (1842- 1918 )

ادامه مطلب را بخوانيد »

در میانِ شعله‌های جنگ ارتجاعی ــ که زنان، نخستین و بی‌دفاع‌ترین قربانیانِ بی‌صدا و همیشگی آن‌اند ــ هشدار می‌دهیم- هشداری از سر اضطرار و تندبادِ نگرانی:
جانِ زینب جلالیان در خطر است

ادامه مطلب را بخوانيد »

گزارش مرکز آمار نشان می‌دهد تورم نقطه‌ای به ۷۳.۵ درصد رسیده است؛ رکوردی که از سال‌های اشغال ایران در ۱۳۲۲ بی‌سابقه بوده

ادامه مطلب را بخوانيد »

برای نخستین بار در ده سال گذشته، یک رئیس‌جمهور آمریکایی برای سفر رسمی دولتی به چین می‌رود. و برای اولین بار پس از مدت‌ها، این فقط ایالات متحده آمریکا نیست که برگ برنده در اختیار دارد. در ادامه، چهار موضوع مهمی که باید در نشست میان دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ زیر نظر داشت، آمده است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

علی‌حیدری در یادداشتی تفصیلی، با انتقاد از تداوم نگاه دولتی به سازمان تأمین اجتماعی به مثابه «حیات خلوت»، نسبت به اتمام تاب‌آوری این سازمان در برابر شوک‌های پیاپی جنگی و اقتصادی هشدار داد و ۲۵ مسیر برون‌رفت از این بن‌بست را ترسیم کرد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، آخرین گزارش ماهانه را با یک تجدیدنظر اساسی در پیش‌بینی‌های قبلی خود، اواخر فروردین منتشر کرد [1]. بر اساس این گزارش، پیش‌بینی شده که تقاضای جهانی نفت برای سال ۲۰۲۶ نه‌تنها رشد نخواهد کرد، بلکه حدود ۸۰ هزار بشکه در روز کاهش خواهد یافت. رقمی که ۷۳۰ هزار بشکه در روز پایین‌تر از برآورد یک ماه پیش این سازمان است. دلیل این تجدیدنظر، تغییرات ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ اخیر و فروپاشی جریان انرژی از تنگۀ هرمز است. این گزارش تلاش می‌کند بر پایۀ داده‌های گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، از جریان نفتکش‌ها گرفته تا الگوهای مصرف منطقه‌ای و تراز ذخایر جهانی، تصویری دقیق از آنچه اتفاق افتاده و آنچه ممکن است پیش بیاید ارائه دهد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

‌ قیمت «انسولین» از 20 هزار تومان به ۳۰۰ هزار و «متفورمین» از 170 هزار تومان به مرز 500 هزار تومان رسیده است. «متأسفانه در برخی از داروها کمبود داریم». سازمان غذا و دارو با پایش مستمر موجودی اقلام حیاتی، تأمین داروهای اصلی کشور را در سطح مطلوبی حفظ کرده است.این جمله، گفته رئیس سازمان غذا و داروی کشوردر خصوص مشکلات، محدودیت و کمبود داروست که سیزدهم اردیبهشت در یک گفت‌وگوی تصویری به آن اشاره کرد. پیش از جنگ هم محدودیت منابع ارزی، تأمین دارو را با مشکلاتی روبه‌رو کرده بود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

برخلاف افسانه‌های ساخته و پرداخته طیف راست که می‌گویند «نازی‌ها سوسیالیست بودند»، فاشیست‌ها از سوسیالیسم متنفرند و می‌خواهند سر به تن آن نباشد. این نوشته توضیح می‌دهد چرا چپ برای آن‌ها تهدیدی جدیست

ادامه مطلب را بخوانيد »

دهۀ گذشته، ایران همواره با تورم درگیر بود و تحریم‌های فزاینده، کسری بودجۀ ساختاری، رشد بی توقف نقدینگی و تکانه‌های ارزی پی‌درپی حتی پیش از جنگ اخیر، همچون زنجیره‌ای عمل می‌کردند که هر موج تورمی پیش از آنکه فروکش کند، موج بعدی از راه می‌رسد. طبق آخرین گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده در فروردین‌ماه ۱۴۰۵ که مرکز آمار منتشر کرد، شاخص قیمت مصرف‌کننده از مرز ۵۶۹ عبور کرده است. این عدد روی کاغذ یک شاخص آماری است، اما زمانی که رد آن را در زندگی واقعی دنبال می‌شود معنایش این است که خانواری که در سال پایه ۱۴۰۰ برای هزینه خدمت یا محصول فرضی، ۱۰۰هزار تومان می‌پرداخت، اکنون باید برای همان ۵۶۹ هزار تومان بپردازد. بدون آنکه لزوماً درآمدش به همان نسبت رشد کرده باشد. تورم نقطه‌به‌نقطه به 73.5٪ رسیده -1.7 واحد بیشتر از ماه قبل- و نرخ تورم سالانه با ۳٪ افزایش نسبت به اسفند ۱۴۰۴، به 53.7 درصد رسیده است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

رکورد تورمی سالیان اخیر در فروردین ماه سال ۱۴۰۵ ثبت شد. بر اساس تازه‌ترین گزارش مرکز آمار ایران، تورم نقطه به نقطه و سالانه به به ۷۳.۵ درصد رسیده و سقف تاریخی خود از سال ۱۳۹۱ را شکسته است. در همین حال، تورم خوراکی‌ها و غیرخوراکی و خدمات نیز به بالاترین میزان در ۱۵ ساله گذشته رسیده‌ است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که فشار تورمی اقلام خوراکی موجب شده تا تورم دهک‌های پایین‌تر و گروه‌های در معرض آسیب بیش از سایر گروه‌ها باشد. حالا سبد معیشت کارگری که کمتر از ۱۰۰ دلار و به عبارت دقیق‌تر _با احتساب افزایش ۶۰ درصدی حداقل دستمزد و مزایا_ ۸۸ دلار حقوق می‌گیرد، خالی‌تر از همیشه است. گزارش‌های منتشر شده و شواهد میدانی حاکی از آن است که گرانی‌ها تنها مربوط به بخش خوراکی‌ها در سبد معیشت نیست. مسکن، درمان، آموزش همگی در زمره سایر اقلام سبد معیشت خانوار ایرانی هستند که با افزایش‌های بعضا نجومی در برخی بخش‌های خود مواجه شده‌اند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

اوایل این هفته یک کشتی متعلق به فرانسه در تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفت و چند نفر از خدمه آن به‌شدت زخمی شدند. پس از آن، امانوئل مکرون با عجله توضیح داد که این کشتی – با وجود آن‌که متعلق به بزرگ‌ترین شرکت کشتیرانی فرانسه است، در واقع «فرانسوی» محسوب نمی‌شود. در همین حال، دونالد ترامپ که معمولاً با علاقه از «ضعف اروپا» صحبت می‌کند، این بار به شکلی غیرعادی درباره حمله سکوت کرده است. چرا هم پاریس و هم واشنگتن تلاش می‌کنند اهمیت این حادثه را کم‌رنگ جلوه دهند؟ در ادامه توضیح داده می‌شود که اگر این دو رئیس‌جمهور بیش از حد درباره ماجرا صحبت کنند، چه چیزهایی ممکن است آشکار شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

روز جهانی کارگرِ این‌ سال هیچ شوقی را در دلِ طبقه کارگر ایران دامن نزد و هیچ صدایی از این اردوی بیشمار کار پژواک نداشت. کارگاه و کارخانه و خیابان آرام و ماتم زده نه به‌یاد این روز که نگران روزها و فرداهای کارگران افسرده می‌نمود و هیچ عاملیتی در ابراز خواسته‌های حق جویانه و صلح‌طلبانه‌ی خود نداشت.

ادامه مطلب را بخوانيد »

برسد به دست کارگران و هر کس که حالش از ایلان ماسک، ترامپ، بابک زنجانی، سپاه پاسداران و رضا پهلوی بهم می‌خوره همین چند روز پیش سالروز تولدش بود. تولد همون پسر جوونی که مَرد ریشوی گنده‌ی معروفی شد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

«چپِ محور مقاومتی» اصطلاحی است رساتر از «چپِ ضدامپریالیستی» برای توصیف مجموعه‌های ناهمگنی چون «گروه ۱۰ مهر» و «تلویزیون اینترنتی جدال» و «مجلۀ دانش و امید» و «تدارک کمونیستی» و امثالهم. چرا؟ چون بسیاری از چپ‌ها منتقد امپریالیسم‌اند اما لزوماً به معنای سیاسی و عملی در صف‌بندی موسوم به محور مقاومت قرار نمی‌گیرند. آنچه چپ محور مقاومتی را متمایز می‌کند نه صرفاً مخالفت با امپریالیسم بلکه نحوۀ خاصی از پیونددادن این مخالفت با یک آرایش ژئوپولیتیکِ معین است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

ایالات متحده و اسرائیل در عملیاتی مشترک ۹ اسفند جنگی غیرقانونی علیه ایران را با حمله به مقام‌های ارشد جمهوری اسلامی آغاز کردند. دامنه‌ی حمله‌ها در ایران اکنون به زیرساخت‌ها، کارخانه‌ها، کارگاه‌های صنعتی،‌ واحدهای تجاری و واحدهای مسکونی کشیده و تاکنون جان ده‌ها کارگر را گرفته است. اما این خشونت مستقیم تنها تأثیری نیست که جنگ بر کارگران گذاشته است. بسیاری از کارگران، به‌ویژه کارگران دارای قراردادهای متزلزل یا روزمزد، با بحران بیکاری هم روبرو هستند؛ بحرانی که پیش از جنگ و در وضعیت بحران اقتصادی و قطع اینترنت به دلیل اعتراض‌های دی‌ماه رو به افزایش بود.
در این گزارش پس از پرداختن به وضعیت بیکاری پیش و پس از آغاز جنگ، وعده‌های دولت برای رسیدگی به وضع کارگران و نیز امکان‌های موجود در قانون کار و دیگر قوانین را مرور خواهیم کرد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در پی‌آمد تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران، برخی تحلیل‌ها از شکل‌گیری یک آرایش تازه در قدرت سیاسی و اقتصادی خبر می‌دهند؛ آرایشی که در آن نهادهای ولایی و به‌ویژه سپاه پاسداران، نه‌تنها تضعیف نشده‌اند بلکه به‌گفته برخی اقتصاددانان، از این جنگ سود برده‌اند. مهرداد وهابی، استاد اقتصاد، در گفت‌وگو با رادیو زمانه به کالبدشکافی مفهوم «انفال» در اقتصاد سیاسی ایران می‌پردازد. او معتقد است برخلاف تصور عمومی، تنش‌های نظامی اخیر نه‌تنها هسته سخت قدرت را تضعیف نکرده، بلکه با ایجاد یک «مدار مستقل اقتصادی»، باعث فربه‌تر شدن نهادهای ولایی و سپاه پاسداران در مقابل دولت رسمی و رو به افولِ مسعود پزشکیان شده است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

کارگران ایران امسال روز اول ماه می (۱۱ اردیبهشت) را در شرایط بغایت دهشتناک تری نسبت به سالیان گذشته می گذرانند, سالها پیش در مقاله ای با عنوان “سال به سال دریغ از پارسال” نوشتم که وضعیت کارگر ایرانی تحت حاکمیت ارتجاعی نظام ولایت فقیه همواره از شرایط بد به شرایط بدتر رفته است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

جنگ ایران در وضعیت بن‌بست و رکود قرار گرفته است. کاخ سفید اخیراً تصمیم گرفت مذاکره‌کنندگان خود را به گفت‌وگوهای پاکستان اعزام نکند. اگر آمریکا به آن «پیروزی روشن همراه با تغییر حکومت» که دونالد ترامپ از آن صحبت کرده بود نرسد، چه اتفاقی ممکن است برای ایران بیفتد؟

ادامه مطلب را بخوانيد »