دستگیری‏های اخیر و دور جدید پوست‏ اندازی نظام. دستور کار مبارزان چه باید باشد؟

اگر این دستگیری‏ ها را کنار دستگیری‏ های گسترده‏ ی یک ماه گذشته از طیف‏های مختلف کنشگران سیاسی-اجتماعی قرار دهیم، آن‏گاه روشن می‏شود که بار دیگر در یک لحظه‏ ی پوست‏ اندازی یا چیزی شبیه به آن در درون حاکمیت برای تمدید و بقای آن واقع شدیم. این لحظات در درون هر حکومتی به تناسب شکل می‏گیرد و بسته به سابقه‏ ی سیاسی و موقعیت بین المللی راه‏ حل‏های بقا فرق می‏کند.

—————————————

دستگیری‏های اخیر و دور جدید پوست‏ اندازی نظام
دستور کار مبارزان چه باید باشد؟

«فتاح (رئیس بنیاد مستضعفان): از بگیر و ببندها نگران نشوید، انقلاب زنده‌تر می‌شود. ما انقلاب کردیم که سرمایه‏ ی مردم دست خودشان باشد نه اینکه از شاه بگیریم و خودمان استفاده کنیم. انقلاب اسلامی در حال یک تغییر درونی است و پیاده شدن عده‌ای از قطار آن، طبیعی و ناگزیر است. آن‌ها که قبلا مسئول بوده و اموال را برده‌اند باید برگردانند؛ از بگیر و ببندها نگران نشوید و نهراسید، انقلاب زنده‏ تر می‌شود. اکنون دیگر وقت شعاردادن نیست و باید وارد میدان عمل شویم.»

عناوین سلسله دستگیری‏های اخیر ذیل عنوان «مبارزه با فساد» تا این لحظه به قرار زیر است:
– میرعلی اشرف عبدالله پوری حسینی (ریاست سازمان خصوصی سازی)
– هاشم یکه زارع (مدیرعامل ایران خودرو)
– علی فرجی (مدیر عامل سازمان تدارکات پزشکی حلال احمر)
– اکبر طبری (مسوول‌ اجرایی حوزه‌ ریاست و مدیرکل امور مالی قوه‌قضایی در دوران ریاست صادق‌لاریجانی بر این قوه. وی در زمان ریاست محمد یزدی بر این قوه، مسوول تشریفات حوزه ریاست بود)
– فریدون احمدی و محمد عزیزی (دو نماینده‌ی اهل زنجان مجلس شورای اسلامی در پی پرونده‌ی مافیای صنعت خودرو)

لیست فوق در کنار جدل تند میان صادق آملی‏ لاریجان با یزدی و افشا شدن پشت پرده ‏های بیشتری از فساد سیستماتیک در داخل حکومت، باعث می‏شود که صحبت‏های فتاح را با جدیت بیشتری به عنوان داده ‏ای برای تحلیل آینده‏ ی پیشِ ‏رو مورد بحث و بررسی قرار دهیم.

اگر این دستگیری‏ ها را کنار دستگیری‏ های گسترده‏ ی یک ماه گذشته از طیف‏های مختلف کنشگران سیاسی-اجتماعی قرار دهیم، آن‏گاه روشن می‏شود که بار دیگر در یک لحظه‏ ی پوست‏ اندازی یا چیزی شبیه به آن در درون حاکمیت برای تمدید و بقای آن واقع شدیم. این لحظات در درون هر حکومتی به تناسب شکل می‏گیرد و بسته به سابقه‏ ی سیاسی و موقعیت بین المللی راه‏ حل‏های بقا فرق می‏کند.

جمهوری اسلامی در عمر بیش از 40 ساله‏ ی خود، بسیاری از این پوست‏ اندازی‏ ها را از سر گذرانیده است:

  1. حدفاصل 1357 تا 1361 به منظور تثبیت موقعیت تازه به قدرت رسیده ‏اش: سرکوب زنان، اقوام و طبقه ‏ی کارگر (حجاب اجباری، جنگ‏های ترکمن‏ صحرا و کردستان و تبریز و اهواز، نابودی شوراهای کارگری) + جنگ و اصرار بر تداوم آن + تصفیه‏ های داخلی (از بازرگان تا بنی صدر) + سرکوب احزاب و سازمان‏ های مخالف.
  2. حدفاصل 1366 تا 1368 به منظور آمادگی برای ادغام مجدد در نظام جهانی سرمایه ‏داری جهت خروج از بحران اقتصاد داخلی: تغییر ساختار سیاسی کشور از پارلمانی به ریاستی + عزل حسینعلی منتظری از سمت «قائم مقام رهبری» + تصفیه‏ ی بیش از 3000 هزار زندانی سیاسی + تصویب اولین برنامه‏ ی پنج ساله ‏ی توسعه با محوریت برنامه‏ ی تعدیل ساختاری (متأثر از پروژه‏ ی موسوم به «اجماع واشنگتن» برای گسترش نظام بازار آزاد).
  3. حدفاصل 1374 تا 1378 به منظور ایجاد وجاهت بین‏ المللی و توأمان عقیم‏ سازی امکانِ خیزش اجتماعی: ممزوج کردن جراحی اقتصادی سرمایه‏ دارانه با گشایش ‏های سیاسی صوری به قصد ترمیم مشروعیت سیاسی و بین‏ المللی + قتل‏های زنجیره‏ای + تعطیلی مطبوعات + سرکوب دانشجویان + سرکوب کارگران.
  4. حدفاصل 1382 تا 1388 به منظور چیرگی نظامیان بر اقتصاد و سیاست کشور جهت تضمین بقا از طریق افزایش عمق استراتژیک در منطقه: افزایش مجوز مؤسسات مالی و اعتباری وابسته به سپاه + فعال شدن بخش اقتصادی از طریق در اختیار گرفتن پروژه‏ های صنایع سنگین + چرخش صوری گفتمانی از اصلاحات به عدالت به منظور ایجاد پایگاهِ اجتماعی فرودستانه توأم با تصفیه داخلی (حاشیه‏ نشین کردن هاشمی رفسنجانی) + سرکوب جنبش ‏های زنان، کارگران و دانشجویان.
  5. حدفاصل 1388 تا 1392 به منظور تثبیت موقعیت حضور در منطقه: سرکوب جنبش سبز + افزایش نفوذ در عراق + آغاز جنگ سوریه + تصفیه ‏ی داخلی (طرد احمدی‏ نژاد)
  6. حدفاصل 1393 تا 1396 به منظور خروج از فشار تحریمی در شرایط تثبیت حضور منطقه ‏ای و ترمیم صوری بی ‏اعتمادی سیاسی جامعه با زایش گفتمان جدید (اعتدال‏ گرایی): آغاز مذاکرات منته ی به برجام + افزایش برخوردهای اجتماعی + دور جدید هموارسازی افزایش تعهد به منطق بازار آزاد + گشایش جبهه ‏های جدید منطقه ‏ای.

به این ترتیب می‏توان گفت ما در آستانه‏ ی دور دیگری از پوست‏ اندازی‏ های برشمرده هستیم. اکنون باید ببینیم که این پوست‏ اندازی به چه منظوری است و نیروهای سیاسی با فهم آن چگونه می‏توانند مبارزات خود را به منظور سُست کردن پایه‏ های جمهوری اسلامی از داخل و علیه لابی‏ های امپریالیستی شرق و غرب تداوم و شدت بخشند؟

در این دورِ جدید پوست اندازی به نظر می‏رسد که به سبب افزایش شدت نارضایتی‏ ها از بعد از دی ماه 1396 در هیأت جنبش‏های اجتماعی مختلف (بازنشستگان، معلمان، مال‏باختگان، دانشجویان، کارگران، زنان و اقوام) حکومت در صدد تعویض صوری مجدد گفتمان حاکمیت از «اعتدال» به شکلی از «بازگشت به انقلاب» است تا از پیاده ‏ی نظام شدن فرودستان در گفتارهای چپ‏گرایانه جلوگیری به‏ عمل آورد؛ دقیقا از همین‏ رو می‏توان پُر رنگ شدن چهره ‏ی «پرویز فتاح» (وزیر نیروی سابق در دولت احمدی ‏نژاد، رئیس کمیته ‏ی امداد امام خمینی و اینک رئیس بنیاد مستضعفان) را فهمید. او که به ظاهر در زمره ‏ی پاک‏دستان است، مبتنی بر سمت ‏های اخیرش بناست نقش صدای فرودستان را ایفا کند. از طرفی دیگر ابراهیم رئیسی پس از آنکه در جریان انتخابات 1396 به خاطر زیاده ‏روی ‏هایش در پروریدن سودای رهبری، به شکلی باور نکردنی در جریان انتخابات «تحقیر» شد، با پذیرش مجدد موقعیت تابعیت، شایسته‏ ی قاضی ‏القضاتی شد تا در جریان پوست ‏اندازی اخیر در حیطه‏ ی تصفیه ‏ها نقش ‏آفرینی کند. شدت تنش‏ها در منطقه، و آشکارگی نشانه‏ های فشار ناشی از تحریم‏ ها هم گویای میل به به ‏سرانجام رساندن مذاکرات برای حل مشکلات ناشی از سرمایه‏ گذاری و گردش سرمایه از یک‏سو و همچنین مدیریت حضور غیرحساسیت ‏برانگیز در منطقه (و نه خروج از آن به قصد چسبیدن به داخل) از سوی دیگر است. مجموع این موارد می‏تواند اجازه دهد که فکر کنیم در وضعیتِ آمادگی در اختیار گرفتن تمامی اداره‏ ی کشور از سوی سپاه برای گذار به جمهوری اسلامی پس از خامنه ‏ای هستیم.

به ‏نظر می‏رسد خامنه ‏ای نظر به سرنوشتِ خاندان خمینی پس از مرگش، برای عدم دچار شدن خانواده ‏ی خویش به سرنوشت مشابه، کاملا در حال برنامه ‏ریزی برای یک دوران گذار است. در این میان البته مجتبی خامنه ‏ای هم به‏ خوبی موفق شد پس از دوره‏ ی جنبش سبز که اسم او در خیابان‏ها توأم با شعار مرگ بر سر زبان‏ها افتاد، خود را از گفتگوها و تحلیل‏ های عمومی بیرون بکشد و در یک حاشیه‏ ی امن به توافقاتش با سپاه ادامه دهد.

در کنار این موارد اگر موضوعاتی چون «عقب ‏نشینی در خصوص حضور زنان در ورزشگاه برای بازی‏های ملی»، «صدور مجوز موتور سواری برای زنان»، «احکام سنگین برای مبارزه علیه حجاب اجباری»، «دستگیری بابت حضور زنان در وزرشگاه» و نیز «جمع ‏آوری دست‏فروشان» را درنظر آوریم، آنگاه این نکته متبادر به ذهن می‏شود که سیستم علاقه به تنظیم شکلی از اصلاحات از بالا به سبک خویش در سکوت کامل مبتنی بر سرکوب اعتراضات، دارد.

با این تفاسیر باید گفت تنها چاره ‏ی مبارزان سوسیالیست و مترقی در شرایط فعلی عبارت است از:

  • عدم عقب ‏نشینی از سازماندهی و اعتراضات به ‏حق به خاطر ترس از سرکوب‏ ها (این دقیقا همان نتیجه ‏ای است که حاکمیت از مبادرت به سرکوب ‏ها در صدد حصول آن است)؛ در این راستا در دستور کار قرار دادن حضور جنبشی در خیابان بسیبار حائز اهمیت است و مطلقا نباید به خاطر فضای سرکوب از آن چشم پوشید.
  • افشای سیمای صوری مبارزه با فساد و عدالت‏ گرایی فعلی جمهوری اسلامی که به منظور عقیم ‏سازی امکان بسیج شدن فرودستان در جنبش‏های اجتماعی به اعتبار تعلق خاطر نشان دادن به گفتمان‏ های چپ سکولار است.
  • ترویج و تبلیغ ضدیت با هر شکلی از سیاست‏ های امپریالستی از سوی سه قدرت چین، روسیه و آمریکا به منظور ترمیم بی‏ اعتمادی مردم به گفتمان سیاست خارجی چپ سکولار به اعتبار عموما بیشتر مورد حمله قرار دادن آمریکا و در برخی موارد دفاع آشکار از سیاست‏های روسیه و چین که منجر به یکی انگاشته شدن مواضع چپ با جناح راست جمهوری اسلامی در نظر توده ‏ی مردم شده است.

 

دسته : سياسي

برچسب :

جوابي بدهيد

آرشیو کلیپ و ویدئو راهکار سوسیالیستی

Ny sida 1

ترانه “مبارک باد” برای کارگران، موسیقی و اجرا کیمیا قربانی

مجازات زندان باید برچیده شود

پیش به سوی انحلال زندانها

ترانه دستهای خلق (ترکی استانبولی) از “گروپ یوروم” به یاد هلین بولک

آموزش مبارزه با ویروس کرونا در کشور ویتنام

مستند ۳۰ روز قرنطینه در ووهان، چین (با زیرنویس فارسی)

فایل صوتی دومین جلسه گرامیداشت یاد یاور زحمتکشان زنده یاد رفیق فریبرز رئیس دانا

فایل صوتی اولین برنامه ی تلگرامی بزرگداشت رفیق فریبرز رئیس دانا

سخنان دکتر فریبرز رئیس دانا در کنفرانس دانشگاه یورک کانادا به‌مناسبت سی امین سال انقلاب ایران

لحظاتی با زنده یاد فریبرز رئیس‌دانا

شعر “آی نوروز” با صدا و سروده ی فریبرز رئیس دانا

پیام دکتر ناصر زرافشان در فقدان دکتر فریبرز رئیس دانا

شعری از حسین اکبری تقدیم به رفیق رئیس دانا

سخنان دکتر محمد مالجو در باره رفیق فریبرز رییس دانا

پیام تسلیت محمدعلی عمویی به مناسبت درگذشت دکتر قریبرز رییس دانا

سخنان یک بازنشسته در بزرگداشت رئیس دانا

سخنان یاشار دارالشفا در باره فزیبرز رئیس دانا

سخنان نسرین هزاره مقدم در باره فریبرز رییس دانا

پیام محمد نوری‌زاد از زندان وکیل‌آباد مشهد به مردم و تسلیت درگذشت فریبرز رییس دانا

مصاحبه پخش نشده از فریبرز رئیس دانا در مورد کشتار آبان ماه ۹۸

بخشهایی از گفتگوی فریبرز رئیس دانا پیرامون سرمایه داری و امپریالیسم،پوپولیسم،لیبرالیسم

اجرای قطعه‌ای توسط یاشار، کاوه دارالشفا و سوفیا نکونام با حضور فریبرز رییس دانا

قدردانی از دکتر فریبرز رئیس دانا برای مبارزه و تلاش او برای عدالت و آزادی