پُشت پرده ­های امروز: پدیده­ ی جدید زن کُشی یا آدرس غلط رسانه ­ها؟

چرا به یک­باره سلسله خبرهایی پیرامون موضوع زن کُشی انتشار یافت و متوقف شد؟ آیا در پَسِ این شکل از تابیده شدن نور بر یک پدیده، پشت پرده ­ای نهفته نیست؟ پشت پرده­ ای از جنس به­ پیش برده شدن دزدی، چپاول، معامله یا …. ؟



 

 

پُشت پرده­ های امروز

پدیده­ ی جدید زن کُشی یا آدرس غلط رسانه ­ها؟

 پس از قتل رومینا اشرفی به­ دست پدرش، به یک باره چند قتل فجیعِ ناموسی دیگر بوقوع پیوست و به این گمانه را در بین کنش گران دامن زد که “ما با پدیده­ ی جدیدی در زُمره­ ی آسیب­ های اجتماعی در ایران مواجه هستیم و آن زن کُشی است.” یا اگر هم به این شکل نباشد، اینطور صورتبندی کنیم که “ما با ابعادِ جدیدی از پدیده ­ای پیش­تر موجود مواجه ­ایم.”
فجیعی این قتل­ ها بعضا فراتر از حد تصور و باورناپذیر بود؛ آن هم قتل­ هایی به­ دست پدر، برادر یا شوهرِ زنانِ مقتول. در این میان اما پُرسش­ هایی وسوسه­ انگیز است:

  • چرا به یک­باره سلسله خبرهایی پیرامون موضوع زن کُشی انتشار یافت و متوقف شد؟
  •    آیا در پَسِ این شکل از تابیده شدن نور بر یک پدیده، پشت پرده ­ای نهفته نیست؟ پشت پرده­ ای از جنس به­ پیش برده شدن دزدی، چپاول، معامله یا …. ؟

معنای این سخن این نیست که وارد حیطه ­ی کلیشه­ ی تأسف­ انگیز چپِ کلیشه ­اندیش بشویم که هر شکلی از برجسته شدن خبری جز اخبار طبقاتی یا توطئه­ های امپریالیسم مساوی است با راهنمای غلط دادن و مسیر انحرافی پیمودن. بحث بر سر این است که «ناموس پرستی» (چه منتج به کشتن شود و چه غیر از آن) پدیده ­ی رایجی به اعتبار مردسالاری ساکن در ایران بوده است و موارد آزار و شکنجه­ ی زنان و دختران به ­مراتب دردناک­تر از انتشار اخبار مربوط به کشته شدن ایشان متأثر از این پدیده­ ی شوم است، اما اینچنین که برای چند هفته تمامی نگاه ­ها معطوفِ به این موضوع شد، هرگز پیش­تر شاهدش نبودیم.

در یک قرائت خوش­بینانه­ ی متأثر از دست گذاشتن بر «اهمیت نقش رسانه­ ها» می­توان گفت که این شکل از توجه افکار عمومی به جهانِ شیشه ­ای و شفافی­ است که چشم تیزبین رسانه ­ها امکان آن را بدست داده است؛ با این حال اما از پس از آشنایی ما با موجودی به نام روپرت مرداک (امپراتور رسانه­)، مردی که آنچه توهمات توطئه ­انگارانه در خصوص وابستگی رسانه­ ها به کمپانی­ های بزرگ سرمایه­ داری جهانی خوانده می­ شد را واقعیت بخشید، مجازیم که کمی بدبینانه ­تر موضوع را بررسی کنیم:

  •  اخبارهای دهشتناکی از کشته شدن فجیع زنان و دختران توسط پدران، شوهران و برادران­شان منتشر می­شود.
  •    رسانه­ ها یکی پس از دیگری در پوشش دادن ابعاد این جنایات و تحلیل آن می ­کوشند و گوی سبقت را از یکدیگر می ­ربایند.
  •  میزدگردها، ویژه­ نامه ­ها، مقالات و ترجمه­ های متعددی به این موضوع اختصاص داده می­شود.
  •    فارغ از جنبه ­های آگاهی ­بخشانه­ ی فمنیستی به توده ­های مردم و افشای نقش قوانین زن­ستیزانه­ ی جمهوری اسلامی در بروز و ظهور هر دم نهادینه ­تر و خشن­ تر این پدیده، وزن قابل توجه ی از این  تحلیل­ ها به این سمت میل می­کند که:

رسوخ فرهنگ مردسالارِ اسلامی در تاروپودِ فرهنگِ مردم ایران، جامعه­ ی خشنی را تربیت کرده است که اعضایش به یکدیگر رحم نمی­کنند و از دل چنین جامعه ­ای است که جمهوری اسلامی می­ روید، ریشه می ­دواند و در درون هر یک از ما بازتولید می­شود. با چنین تفاسیری به نظر می­رسد که باید بیش از هر شکلی از مبارزه روی فرهنگ مردم کار کرد.

این شکل از صورتبندی­ های آشنا که بعضا تحت نام «تقلیل­ گرایی فرهنگی» از آن یاد می­شود و یادآور آن کلیشه ­ی معروف سال­ های نه ­چندان دور خودمان است، یعنی «آغاز حل شدن مشکلات از لحظه­ ی تصمیم مردم به گذاشتن آشغال­ ها ساعت 9 شب دمِ در» عملا در تحلیل به قسمی متافیزیک راه می ­برد که عناصر مادی سازنده­ ی فرهنگ را بیش از اندازه فردی و سوبژکتیو می ­بیند: از اینکه استقرار جمهوری اسلامی چطور آن اتمسفر نهادینه ­سازِ یک ساختار منحوس (مردسالاری) است تا نظام طبقاتی­ ای که وجودش برای زنان جلوه­ هایی خشونت ­بار به ارمغان آورده و می ­آورد.

از سوی دیگر به اعتبار این شکل از تمرکز و برجستگی موضوع، میزان قابل توجهی نااُمیدی و دلمردگی در دل جامعه و مبارزان رخنه می­کند که “چه مبارزه ­ای؟! چه تلاشی؟! در حالی که خانه از پای بست ویران است و مردمان اینچنین به کشتن خویش جلادانه ­تر از جمهوری اسلامی همت گماردند؟!”

غرض آنکه در دنبال کردن این جنس پدیده­ ها:

اولا همواره حواس ­مان باشد که شدت برجستگی موضوع باعث به محاق رفتن دیگر مسائل مهم هم­پای آن نشود؛

ثانیا بکوشیم در تفسیر موضوع اسیر تله­ ی «تقلیل­ گرایی فرهنگی» نشویم و جزء مهم مشکل بودنِ جمهوری اسلامی و سرمایه ­داری را از یاد نبریم؛

و ثالثا به نااُمیدی احتمالی مستولی شونده بر افکارمان بها ندهیم و هر چه بیشتر در پیگیری مبارزه با بنیان­ های وضع موجود در هیأت­ متجسمِ حکومت­ استثمارگر و ارتجاعی واقعا موجود راسخ شویم.

 


 

 

دسته : سياسي

برچسب :

جوابي بدهيد

آرشیو کلیپ و ویدئو راهکار سوسیالیستی

Ny sida 1

ترانه “مبارک باد” برای کارگران، موسیقی و اجرا کیمیا قربانی

مجازات زندان باید برچیده شود

پیش به سوی انحلال زندانها

ترانه دستهای خلق (ترکی استانبولی) از “گروپ یوروم” به یاد هلین بولک

آموزش مبارزه با ویروس کرونا در کشور ویتنام

مستند ۳۰ روز قرنطینه در ووهان، چین (با زیرنویس فارسی)

فایل صوتی دومین جلسه گرامیداشت یاد یاور زحمتکشان زنده یاد رفیق فریبرز رئیس دانا

فایل صوتی اولین برنامه ی تلگرامی بزرگداشت رفیق فریبرز رئیس دانا

سخنان دکتر فریبرز رئیس دانا در کنفرانس دانشگاه یورک کانادا به‌مناسبت سی امین سال انقلاب ایران

لحظاتی با زنده یاد فریبرز رئیس‌دانا

شعر “آی نوروز” با صدا و سروده ی فریبرز رئیس دانا

پیام دکتر ناصر زرافشان در فقدان دکتر فریبرز رئیس دانا

شعری از حسین اکبری تقدیم به رفیق رئیس دانا

سخنان دکتر محمد مالجو در باره رفیق فریبرز رییس دانا

پیام تسلیت محمدعلی عمویی به مناسبت درگذشت دکتر قریبرز رییس دانا

سخنان یک بازنشسته در بزرگداشت رئیس دانا

سخنان یاشار دارالشفا در باره فزیبرز رئیس دانا

سخنان نسرین هزاره مقدم در باره فریبرز رییس دانا

پیام محمد نوری‌زاد از زندان وکیل‌آباد مشهد به مردم و تسلیت درگذشت فریبرز رییس دانا

مصاحبه پخش نشده از فریبرز رئیس دانا در مورد کشتار آبان ماه ۹۸

بخشهایی از گفتگوی فریبرز رئیس دانا پیرامون سرمایه داری و امپریالیسم،پوپولیسم،لیبرالیسم

اجرای قطعه‌ای توسط یاشار، کاوه دارالشفا و سوفیا نکونام با حضور فریبرز رییس دانا

قدردانی از دکتر فریبرز رئیس دانا برای مبارزه و تلاش او برای عدالت و آزادی