تحلیل روزنامه اینترنتی سوئدی Omni در باره حمله ایران به پایگاه هوایی آمریکایی «پرینس سلطان» و نابودی هواپیماهای آمریکایی

 

---

 

 

پایگاه هوایی بمباران‌شده آمریکا  – آیا این نتیجه غرور ترامپ بود یا ناتوانی نظامی؟

زمانی که یکی از مهم‌ترین هواپیماهای نظامی آن به شکلی شرم‌آور روی زمین در حمله‌ای از سوی ایران نابود شد، تصویر آمریکا به‌عنوان کشوری شکست‌ناپذیر ضربه سنگینی خورد

آیا با نتیجه سهل‌انگاری و ناتوانی آمریکایی مواجه هستیم؛ چیزی که پیش‌تر بیشتر به فرماندهان روس نسبت داده می‌شد؟

یا علت اصلی، غرور در سطوح بالای قدرت است؟ اینکه ارتش آمریکا هر کاری از دستش برآمده انجام داده، اما اکنون در جنگی که توسط ترامپ بدون برنامه‌ریزی و به‌صورت بداهه آغاز شده، با مشکل مواجه شده است؟ صرف‌نظر از علت، مانند همیشه این نگرانی وجود دارد که چین از این وضعیت خوشحال است.

حمله چقدر برای آمریکا شرم‌آور است؟
زمانی که روسیه ناو «مسکوا» را از دست داد، بسیاری تمسخر کردند. اما آن نیز یک عملیات هوشمندانه اوکراینی بود. تابستان گذشته نیز اوکراینی‌ها در «عملیات تار عنکبوت» چندین پایگاه هوایی در سراسر روسیه به‌طور همزمان با پهپادهای قاچاق‌شده هدف قرار گرفت.

کارل بیلد، نخست وزیر و وزیر امور خارجه سوئ در شبکه X نوشت: «حتی فیلم‌های جیمز باند هم نتوانسته بودند چنین چیزی را تصور کنند.

در حمله به پایگاه هوایی آمریکایی «پرینس سلطان» در عربستان سعودی، چندین هواپیمای سوخت‌رسان آسیب دیده‌اند. طبق منابع رسانه‌های آمریکایی، ۱۲ آمریکایی زخمی شده‌اند که حال دو نفرشان وخیم است. همچنین به نظر می‌رسد یک هواپیمای ارزشمند نظارتی از نوع E-3 به‌طور کامل نابود شده باشد.

اینکه آیا ایران ترفند خاصی برای فریب آمریکا به کار برده یا نه، هنوز مشخص نیست. اما تا اینجا چیزی فراتر از یک حمله «معمولی» از راه دور با موشک و پهپاد دیده نشده است.

آیا این حمله غیرمنتظره بود؟
فاصله پایگاه پرینس سلطان تا سواحل ایران حدود ۶۰۰ کیلومتر است. این پایگاه پیش‌تر هم در جنگ ایران هدف قرار گرفته بود و حالا دوباره این اتفاق افتاده است.

آندریاس کریگ، استاد مطالعات امنیتی در کالج کینگ لندن، به ان بی سی نیوز می‌گوید آمریکا باید چنین حمله‌ای را پیش‌بینی می‌کرد. او همچنین معتقد است آمریکا باید آمادگی بهتری می‌داشت، به‌ویژه برای دفاع از مکان‌های ثابت مانند پایگاه‌های هوای، آن هم در جنگی که طرف مقابل تعداد زیادی موشک بالستیک، کروز و پهپاد دارد.

تصاویر ماهواره‌ای – آن هم از نوع چینی – خلاف این آمادگی را نشان می‌دهد: پیش از حمله، هواپیماها به‌صورت فشرده و در فضای باز پارک شده بودند.
هواپیمای E-3 هنگام نابودی از سایر هواپیماها دورتر بود، اما ظاهراً در همان محل همیشگی پارک شده بود.

آیا این عجیب است؟
آمریکا تنها ۱۶ فروند از هواپیمای E-3 دارد که به آن «مغز میدان نبرد» و «دارایی حیاتی» گفته می‌شود.

پیتر لیتون، افسر سابق نیروی هوایی استرالیا، به سی ان ان می‌گوید: وقتی این هواپیما در آسمان است، اقدامات فوق‌العاده‌ای برای حفاظت از آن انجام می‌شود.  گاهی با جنگنده‌ها اسکورت می‌شود و هرگز اجازه پرواز بر فراز مناطق دشمن را ندارد. به همین دلیل، از دست دادن آن روی زمین یک «اشتباه جدی» محسوب می‌شود.

چرا E-3 هدف قرار گرفت؟
E-3 می‌تواند حدود ۶۰۰ هدف را همزمان ردیابی کند: از هواپیما و موشک گرفته تا پهپاد و حتی تانک.

رادار آن مناطق وسیعی را پوشش می‌دهد. به‌عنوان مثال، می‌تواند یک پهپاد ایرانی «شاهد» را که از فاصله ۳۰۰ کیلومتری پرتاب شده، حدود ۸۵ دقیقه زودتر از رادارهای زمینی شناسایی کند.

در جنگ، تشخیص زودهنگام تعیین می‌کند که آیا موشک‌ها رهگیری می‌شوند یا نه.

بسیاری از تحلیلگران، از جمله آندریاس کریگ، معتقدند ایران عمداً سیستم‌های نظارتی آمریکا را هدف گرفته است.

آیا ایران این کار را به‌تنهایی انجام داد؟
زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، می‌گوید: «۱۰۰ درصد مطمئنم» که ایران از روسیه اطلاعات جاسوسی درباره اهداف آمریکایی دریافت می‌کند.

او گزارشی اطلاعاتی نشان داده که طبق آن، ماهواره‌های روسی در تاریخ‌های ۲۰، ۲۳ و ۲۵ مارس از این پایگاه عکس گرفته‌اند. حمله در ۲۶ مارس انجام شد.

«وقتی یک بار عکس می‌گیرند یعنی آماده‌سازی، بار دوم شبیه‌سازی، و بار سوم یعنی حمله نزدیک است.» البته زلنسکی دلایل سیاسی برای متهم کردن روسیه دارد، و از سوی دیگر روسیه هم انگیزه دارد که آمریکا را در این جنگ درگیر نگه دارد.

مقصر اصلی کیست؟
اگر واقعاً هواپیماها هر روز در همان محل پارک می‌شدند، این نشان‌دهنده سطحی شوکه‌کننده از سهل‌انگاری، ناتوانی یا غرور است.

برخی دیگر می‌گویند ارتش آمریکا در شرایط یک جنگ شتاب‌زده و بداهه‌گونه که توسط ترامپ اداره می‌شود، فقط در حال انجام بهترین کار ممکن است.

دنیل دیویس می‌گوید: بسیاری در دولت ترامپ فکر می‌کردند این جنگ سریع و آسان خواهد بود. آندریاس کریگ نیز می‌گوید عملکرد آمریکا «قابل قبول» بوده، اما نه «بهینه»: به اندازه‌ای خوب بوده که عملیات ادامه یابد، اما نه آن‌قدر که جلوی خسارت‌های شرم‌آور و پرهزینه را بگیرد.

آیا این نشان‌دهنده ضعف واقعی آمریکاست؟
خطر پارک کردن هواپیماها در فضای باز، سال گذشته نیز مطرح شد، زمانی که پهپادهای اوکراینی از کامیون‌ها خارج شده و به پایگاه‌های روسیه حمله کردند.

همان زمان نیز بحث رقابت آینده با چین مطرح شد. در داخل آمریکا، بمب‌افکن‌های استراتژیک در فضای باز و در معرض دید ماهواره‌ها قرار دارند.

تام شیوگارت هشدار داده که در یک سناریوی واقعی، پهپادهای چینی می‌توانند مهم‌ترین دارایی‌های هوایی آمریکا را روی زمین نابود کنند.

در همین حال، دانیل دیویس کل جنگ ایران را نشانه‌ای از ضعف آمریکا می‌داند: «اگر ما در برابر کشوری مثل ایران که از نظر نظامی ضعیف‌تر تلقی می‌شود این‌قدر مشکل داریم، پس اگر مجبور شویم همزمان با روسیه یا چین در زمین، دریا و هوا بجنگیم، چه خواهد شد؟»

—————————————-

منبع: روزنامه اینترنتی Omni