جنگ جاری نیز به منظور به زانو در آوردن رژیم ایران و تسلیم آن به معنای اخص کلمه در مقابل آمریکا-اسرائیل صورت گرفته است.  اشکال عملی تسلیم:  ۱) تغییر شکل رژیم بر حسب خواست آمریکا/اسرائیل و به قدرت رساندن یکی از میان بازماندگان و یا ۲) ادامه‌ی جنگ تا سرنگونی کامل آن و جایگزینی آن با یکی از کاندیدهای آمریکا. فقط در این حالات می‌توان از شکست ایران به معنای دقیق کلمه حرف زد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

این تحقیق الجزیره پرسش‌هایی را درباره مرگبارترین حمله منفرد در جنگ علیه ایران مطرح می‌کند؛ حمله‌ای که به کشته شدن ۱۶۵ دانش‌آموز دختر و کارکنان مدرسه انجامید.

ادامه مطلب را بخوانيد »

به نوشته سومار النهر، آمریکا جنگ‌های خود را به عنوان راهی برای رسیدن به دموکراسی معرفی می‌کند. اما حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ نتیجه واقعی را نشان داد: هرج‌ومرج، خشونت‌های فرقه‌ای و کشوری که هنوز هم تحت نفوذ شدید آمریکا قرار دارد. اکنون نوبت ایران است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

به گفته چند منبع به شبکه سی ان ان، سازمان سیا به طور فعال در حال تلاش برای مسلح کردن نیروهای کرد در ایران است. هدف، ایجاد نیرویی در غرب ایران است که بتواند در عملیات‌های زمینی شرکت کند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

جنگ، ورود به دالانی خونین و تاریک است. خون می‌پاشد و دروغ. هم جسم فلج می‌شود، هم ذهن. دور از جنگ هم که باشی، ذهنت را خبرها بمباران می‌کنند، خبرهای راست و ناراست.

ادامه مطلب را بخوانيد »

بعد از دست آوردهای نظری نبوغ آمیز آلبرت اینشتین، مکاتب فلسفی رئالیسم و پوزیویتیسم و ماتریالیسم دیالکتیکی، نیز وارد جهان علم و فلسفه فیزیک شدند. او جنگ را بعنوان راه حل سیاسی محکوم نمود، و مخالف اندیشه های راسیستی، کلنیالیستی، میلیتاریستی، کاپیتالیستی، و امپریالیستی، بود، و به دفاع از اصول عدالت اجتماعی، انسانیت، و حقوق بشر پرداخت، و افشاگر استثمار و سلطه بر انسان و مخالف هر دو جنگ جهانی در قرن 20 بود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

مارکو روبیو وزیر امور خارجهٔ آمریکا در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت:‏ برای پنج قرن پیش از پایان جنگ جهانی دوم، غرب در حال گسترش بود. مبلغان مذهبی‌اش، زائرانش، سربازانش و ‏کاشفانش از سواحل خود روانه می‌شدند، از اقیانوس‌ها عبور می‌کردند، قاره‌های جدید را مسکون می‌ساختند و امپراتوری‌های ‏عظیمی بنا می‌کردند که سراسر جهان را دربر می‌گرفت. اما در سال ۱۹۴۵، برای نخستین بار از زمان عصر کلمبوس، این ‏روند معکوس شد؛ غرب رو به عقب‌نشینی گذاشت. امپراتوری‌های بزرگ غربی وارد مرحلهٔ افول نهایی شدند

ادامه مطلب را بخوانيد »

این مقاله «فراخوان خونین» دی‌ماه را از زاویه‌ی قدرت، مرگ و مسئولیت سیاسی بازخوانی می‌کند. رضا نساجی می‌پرسد: آیا مردم معترض ایران برای زنده‌ماندن بدهکارند و آیا می‌توان از دور، فرمان ایستادن در برابر گلوله صادر کرد؟ نویسنده نشان می‌دهد چگونه عاملیت مردم در روایت‌های اپوزیسیون راست به «جنازه‌های لازم» فروکاسته شد و مرگ، به ابزار پروپاگاندای مداخله خارجی بدل گشت.

ادامه مطلب را بخوانيد »

با توجه به وضعیت کنونی ایران اگر مداخله‌ای نظامی صورت پذیرد چند حالت را می‌توان متصور شد. در حالت اول اگر این مداخله محدود باشد تنها به تشدید بحران‌ها و سرکوب در داخل می‌انجامد. اگر مداخله گسترده باشد می‌تواند برخی زیرساختارهای حیاتی جامعه را تضعیف کند یا از میان بردارد که بار اصلی هزینه‌ی آن بر دوش مردم و به‌ویژه فرودستان است. در نهایت اگر این مداخله به وضعیت دولت فرومانده و یا تغییر رژیم ناگهانی منتهی شود به‌سرعت گسل‌های از پیش موجود را فعال می‌کند که به بسیاری از مردم آسیب می‌رساند.

Val Jelobinski, Black Silence

ادامه مطلب را بخوانيد »

خلاصه: پس از اشاره‌ی به ویژگی‌ رژیم ترامپ، بر مبنای داده‌ها و آمار اقتصادی در آمریکای لاتین و کارائیب و دو کشور پاناما و ونزوئلا، نشان داده می‌شود که چین نیروی «مسلط» اقتصادی در پاناما و نیروی اقتصادی-سیاسی مسلط در ونزوئلا شده بود و در نتیجه سلطه‌ی آمریکا به طور مشخص در این دو زیر سئوال رفته بود. تهدید و عملیات نظامی در این دو کشور منجمله محصول شکست آمریکا در رقابت اقتصادی-سیاسی با چین بوده است. رفتار آمریکا در این دو نمونه‌وار است. در این متن ادعا و نشان داده می‌شود: در واقع مسئله‌ی گرینلند به جایگاه و مرتبه‌ی اروپا در سلسله مراتب قدرت در سطح جهان و بحران در آن برمی‌گردد و نه فی‌نفسه به خود گرینلند و نه آن طور که معمولا گفته می‌شود به مواد معدنی و غیره در آنجا.

ادامه مطلب را بخوانيد »

امروز به‌ویژه وهله‌ای حساس و تعیین‌کننده برای دیاسپورای ایرانی است؛ لحظه‌ای که می‌تواند در بازتعریف سیاست رهایی‌بخش نقشی ایفا کند یا، برعکس، با بازتولید دوگانه‌ی فرسوده‌ی «استبداد داخلی» در برابر «مداخله‌ی خارجی»، به تداوم انسداد سیاسی کمک کند. در چنین زمینه‌ای، ضرورت دارد که نیروهای کنشگر در دیاسپورا در مسیر شکل‌دادن به یک بلوک سیاسی انترناسیونالیستی واقعی گام بردارند؛ بلوکی که هم‌زمان با استبداد داخلی و سلطه‌ی امپریالیستی مرزبندی روشنی کند. این رویکرد، دفاع از مقاومت ضدامپریالیستی را با موضع‌گیری صریح علیه جمهوری اسلامی پیوند می‌زند و از هرگونه توجیه سرکوب به‌نام مبارزه با دشمن خارجی پرهیز می‌کند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در هیاهوی روزهایی که ناوها به راه افتاده‌اند و دوباره بیش‌از‌پیش بر طبل جنگ کوبیده می‌شود، خطرناک‌تر از خود جنگ اصلاً خیالِ فریبندۀ «میان‌بُرِ رهایی» است.

ادامه مطلب را بخوانيد »

دو دقیقه از تماشای ویدئو گذشته بود که فهمیدم خودم نیستم. دو دقیقه، وقتی کسی دارد چیزهایی می‌گوید که هرگز نگفته‌اید، اما ‏می‌توانستید گفته باشید، یک ابدیت است. یک کانال را پایین آوردند و سپس ظرف چند ثانیه همان محتوا با همان ویدئوها، اما ‏با نامی دیگر، در کانالی متفاوت دوباره ظاهر شد. فهمیدم که ما- «رعیت‌های ابری»- حتی بر هویت دیداری‌ـ‌شنیداری خودمان ‏هم نه کنترل داریم، نه مالکیت، و نه حقوق مالکانه. این همان تکنوفئودالیسم است که از کنترل خارج شده است.‏

ادامه مطلب را بخوانيد »

مردمِ ونزوئلا
از غرق شدن در دریای نفت
نجات یافتند…

ادامه مطلب را بخوانيد »

دونالد ترامپ پس از حمله به ونزوئلا کاری انجام داد که رهبران دولت‌های غربی معمولاً از آن پرهیز می‌کنند. او از به‌کارگیری لفاظی «حقوق بشر»، «دموکراسی» یا «مسئولیت انسانی» که غالباً برای بزک‌کردن مداخلاتِ ناقضِ حقوق بین‌الملل به کار می‌رود صرف‌نظر کرد. در عوض، آشکارا گفت موضوع بر سر چیست: دسترسی به بزرگ‌ترین ذخایر شناخته‌شدهٔ نفت خام جهان، کنترل ژئوپلیتیک و پیشبرد منافع ایالات متحده در منطقه‌ای که واشنگتن آن را هرچه بیشتر به‌عنوان حوزهٔ نفوذ چین و روسیه می‌بیند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

می‌گویند ‌«دموکراسی با صدای بلند سخن گفته است و این بار خوزه آنتونیو کاستِ مدافع ژنرال پینوشه را برگزیده است». اما این جمله فقط زمانی معنا دارد که دموکراسی را به یک رویه‌ صوری و حداقلی تقلیل دهیم…

ادامه مطلب را بخوانيد »

بار دیگر یاد آور می گردیم: قطعیت اعمال مکانیسم ماشه و شرایط جنگی موجود در فضای اروپا و خاورمیانه، با مصوبه شدن تحریم گسترده درشورای امنیت سازمان ملل متحد برای ایران، خطر فلاکت و ورشکستگی همه جانبه کل جامعه ما، منهای صف «کاسبان تحریم» و جانبدران حمله نظامی به ایران را با خطر روبرو می سازد. باید با صراحت اعلان داشت: با بکارگیری مکانیسم ماشه توسط کل اروپا به همراه سیاست های تحمیلی  تحریم های امپریالیسم آمریکا وخطر درهم شکستن آتش بس شکننده پیشین، زمینه تهاجم دیگرباره اسرائیل به ایران  با فروریزی همه جانبه زیرساخت های جامعه ، چیزی به نام جغرافیای ایران باقی نخواهد ماند.

ادامه مطلب را بخوانيد »

اکنون که «اسنپ‌بک» فعال شده، فشارهای بین‌المللی از هر سو تنگ‌تر و خفه‌کننده‌تر خواهد شد و کفۀ تقابل‌گرایانِ درون حاکمیت نیز از همیشه سنگین‌تر. سایۀ جنگ و انزوای عمیق‌تر همچون طوفانی سیاه بر فراز کشور گسترده شده و صدای تعامل‌گرایان چه‌بسا هر روز کم‌جان‌تر شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در میان فعالان درگیر در جنبش چپ در رابطه با چگونگی استفاده از موازین و ساختارهای هدفمند به سوسیالیسم تفاوتهائی وجود دارند. برخی بر داده های تئوریک از سوی متفکران اصلی مانند مارکس، انگلس و لنین تمرکز دارند و بخشهائی دیگر با توجه به وجود تغییرات مادی و فرهنگی در دوران کنونی، تجدید نظراتی را نیز جایز میدانند. در این سطور ترکیبی از هر دو شیوه مفید ارزیابی میگردد.

ادامه مطلب را بخوانيد »

جامعه‌شناسی و فلسفه‌ی اخراج مهاجران افغانستان از ایران و پاکستان، این عمل را چیزی فراتر از یک عمل سیاسی یا حقوقی آشکار می‌کند: این یک فرآیند عمیق اجتماعی و اخلاقی است. از نظر جامعه‌شناسی، این امر برجسته می‌کند که چگونه دولت‌ها مرزها را می‌سازند، بی‌عدالتی را بازتولید می‌کنند و از گروه‌های آسیب‌پذیر استفاده‌ی ابزاری می‌کنند. از نظر فلسفی، این امر آسیب‌پذیری تعلق، اخلاق مهمان‌نوازی و تقلیل غیرانسانی انسان‌ها به موجودات یکبار مصرف را به ما نشان می‌دهد. اخراج مهاجران یادآوری می‌کند که تبعید و طرد، دغدغه‌های فرعی نیستند، بلکه در قلب چگونگی درک جامعه‌ی مدرن از اجتماع و حاکمیت قرار دارند. اینکه آیا می‌توانیم به سمت اشکال فراگیرتر و انسانی‌تر تعلق حرکت کنیم یا خیر، همچنان یکی از چالش‌های تعیین‌کننده‌ی دوران ماست.

ادامه مطلب را بخوانيد »

هر ساله کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری (ITUC) گزارشی جامع با عنوان شاخص جهانی حقوق کارگران منتشر می‌کند؛ سندی که به‌عنوان تنها ابزار منظم و جهانی برای پایش وضعیت حقوق بنیادین کار شناخته می‌شود. این شاخص از سال ۲۰۱۴ تاکنون با اتکا به شبکه‌ای از اتحادیه‌های عضو، پرسشنامه‌های میدانی، نشست‌های کارشناسی منطقه‌ای و همچنین تحلیل‌های حقوقی مستقل تهیه می‌شود. بر پایه این روش، وضعیت کارگران در ۱۵۱ کشور بر اساس ۹۷ شاخص برگرفته از مقاوله‌نامه‌های سازمان بین‌المللی کار ارزیابی و رتبه‌بندی می‌شود.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در این یادداشت، و به بهانه واگذاری دالان زنگزور به ایالات متحده به مدت ۹۹ سال، ابتدا به شرح مختصر از ویژگی‌های این کریدور و ۲ مسیر تقریبا مشابه ترانزیتی انتقال کالا و انرژی در دیگر نقاط ایران خواهیم پرداخت تا مشخص شود دقیقا با چه مساله‌ای در سطح کلان منطقه‌ای مواجه هستیم. سپس به معنای واقعی آنچه در حال وقوع است نگاهی خواهیم انداخت و نهایتا نیز نتیجه میگیریم که چه سناریوهایی از پس این تغییرات محتمل است و نقش طبقات زحمتکش و کارگران در این میانه چیست.

ادامه مطلب را بخوانيد »

https://www.deviantart.com/milesland/art/Politics-and

ادامه مطلب را بخوانيد »

فقدان سازمان و سازمان‌دهی در میان چپ انقلابی، با انعکاس در موضع‌گیری‌های غیرپرولتری و شوونیستی نیروهای چپ به سرعت آشکار شد. اویی که ظهرِ جمعه انقلابی بوده است، صبحِ شنبه ناگهان سرباز وطن می‌شود. شما می‌توانید در عرض چند هفته، بارها تاکتیکِ خود را تغییر دهید. اما آن که در عرض یک شب استراتژی‌اش دگرگون می‌شود، نامش فرصت‌طلب است. البته ارتباط فرصت‌طلبی با خصلت‌های شخصی، امری مطلقا فرعی است. نقد فرصت طلبی اگر بخواهد به عمل راه یابد، باید خود را به سازمان‌دهی گره بزند. آن که داعیه‌ی مبارزه با اسرائیل را دارد احیانا نباید به دنبال میانجی مناسب برای این مبارزه باشد؟ آیا میانجی چپ انقلابی برای مبارزه‌ی با صهیونیسم می‌تواند سپاه پاسداران باشد؟ آیا کیفیت میانجی، مازادی در هدف ندارد؟

ادامه مطلب را بخوانيد »

میهن ما روزهای سختی را از سر می‌گذراند. سایه‌ی شوم جنگ بر ایران سایه انداخته است. زمانی که طرح این نوشته ریخته شد  هنوز «جنگ دوازده روزه» به پایان نرسیده بود. اعلام آتش‌بس نیم‌بند موجب خوشحالی زیاد شد اما خطر جنگ را از سر کشور برنداشته است. از طرف دیگر با  افزایش سرکوب در ایران و اخراج بی‌شرمانه و غیرانسانی مهاجرین افغانستانی، یکی دیگر از چهره‌های کریه این جنگ خود را نشان داد. بنابر شواهد کشور در عمل در شرایط جنگی است و آینده صلح مبهم.

ادامه مطلب را بخوانيد »

جنگ دوازده (۱۲) روزه به نشانه‌ی تخریب همه‌ی زیر ساخت‌های بنانهاده شده‌ی مردم که طی سال‌ها تلاش و زحمت، فداکاری و تأمین هزینه و دارایی‌های‌ زندگی‌شان و با مالیات آنان فراهم آمده، فرو ریخت و به ویرانه‌ای بدل ساخت و از میان برد تا به آتش بسی بسیار شکننده فرو کاست! در چنین شرایطی شرم و ننگ بر آن روشنفکران مدعی ایران دوستی و چه چه‌ها…  که نتانیاهوی کودک کُش منجی آنان باشد.

تابلوی نقاشی خلاقانه پیکاسو از ویرانی جنگ شهر کوچک گرنیکای باسک (اسپانیا)

ادامه مطلب را بخوانيد »

کارگران و زحمتکشان نیک می‌دانند که راه رفع ستم‌های نزدیک به نیم قرن جمهوری اسلامی نه با جنگ و تجاوز علیه میهن هموار شدنی است و نه با تکیه به نیروی متجاوز خارجی ایجاد می‌شود. تنها در سایه صلح و آزادی که ثمره پیکار و مبارزه همبسته و آگاهانه ملی می‌توان از این شرایط خفقان‌آلودی که جمهوری اسلامی رقم زده است گذشت و زندگی سعادتمندانه و شرافتمندانه را در این کشور استبداد زده فراهم ساخت.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در اپیزود شماره ٤٠ پادکست این هفته آمده است: سرانجام تلاش پیگیرانه تیم تهیه پادکست رخدادهای ایران در هفته ای که گذشت، آن را به شماره چهل رساند: در این شرایط جنگی و مصوبه فوق ارتجاعی امروز مجلس اسلامی که بحث تمامی دستگیر شده کان مقطع جنگ باید اعدام شوند را شروع کرده و جا بجایی زندانیان سیاسی در زندان اوین و زندان های کردستان … باید: بی وقفه صدای زندانیان ئسیاسی ایران باشیم. جان زندانیان سیاسی و عقیدتی در خطر است و ما باید فریاد (آزادی همه زتدانیان سیاسی و عقیدتی ایران) را به شعارعمومی بدل سازیم.

ادامه مطلب را بخوانيد »

در جنگ با جمهوری اسلامی ایران، که با حمله‌ی نظامی اسرائیل به تاسیسات اتمی و‌ نطامی ایران در روز جمعه ۱۳ زوئن ۲۰۲۵ (23 خرداد 1404) آغاز شد – و با ورود احتمالی ایالات متحده آمریکا به صحنه می‌تواند ابعاد گسترده‌‌تری به خود گیرد – جمهوری‌خواهانِ آزادیخواه، دموکرات، لائیک و رهایی‌خواه، که در درازای 46 سال دیکتاتوریِ تئوکراتیک اسلامی در ایران همواره خواهان سرنگونی این نظام در تمامیت آن بوده و هستند، چه موضعی را باید در پیش گیرند؟ در این شرایط تاریخی و بحران جنگی، مردمان ایران را به چه اقدامی باید فرا بخوانند؟

ما در  10 نکته به بیان و توضیح این موضع می‌پردازیم.

ادامه مطلب را بخوانيد »

ادامه مطلب را بخوانيد »